11 Ekim 2010, Pazartesi
saat: 01:52
Ölmemeyi umut ediyorum. Alkol aldıkça sistit artıyormuş,denedim,gördüm.Bir kaç gündür şarap eşlik ediyordu gecelerime.Ben tek başıma içmeyi her zaman daha çok sevmişimdir.Belki de fazla kaçırdım miktarını bilmiyorum.Ama şu acı hastalıktan kurtulmak istiyorum. Geçirdiğim en kötü hastalıklar listesinde kendisini 2.sıraya oturtuyorum.İlki besin zehirlenmesi.Beş saat aralıksız kusunca ve nefes almamanın ne demek olduğunu öğrenince ve acizliğinizle baş başa kalınca aklınızdan sık sık ölüm geçiyor. Bir yudum su bile size cehennem azabı yaşatıyor.
Sistit,numero 2 miz,o ayrı bir cehennem. Ayrı bir acı.Kendisiyle 5 gün öncesine kadar tanışmamıştık hiç.Soğuk yedik,yedik durduk,
sonra o geldi,kendine bakmadın gör dedi bana..
Sonra antiseptil vasıtasıyla bir anda geçti, cuma filmekimi aşkına şahane bir yağmura yakalanınca-ki spor ayakkabılarımlaydım ve üç kez çeşitli mağazalardan çorap alıp durumu kurtarmaya çalıştım ama,olmadı- sistitcan dellendi.
Karşımıza yeni bir komşu taşındı.Selim'den kurtulma timinin istanbul ayağındaki ailem dikkatimi o yöne çekmeye çalışıyor.Ben daha delikanlıyı göremedim ama duyduğuma göre pek yakışıklı pek bilmemne pek öyle pek şöyleymiş. Yalnız farkında değiller ama o muhtemelen benden küçük:o da bir 'miniş' bence
Ablalık yapacağım biri daha çıktı küçük kardeş yetmiyormuş gibi.Poff.Sıkıcı çok.
