12 Ekim 2010, Salı
saat: 10:13
artık günaydın demeden
ı hate my life diye yataktan fırlıyorum.sabahın demeye korktugum 5inde gözlerimi açıp evimin dibinde olan yeşilköy havaalanına degilde bana kmlerce uzakta olan sabiha gökçene inen japonlara kin besliyor yolda valideleri ve yakın geçmişi hakkında ince temaslara geçiyorum.
bi ırktan anca bu kadar soguyabilirim.uzak dogulu adamlara sinir oluyorum.mesela jee sun park varya manchesterda oynayan o nasıl topçu olmuş ya managerlikte eger manu olursam hiç bi mazaret dinlemeden dünyadaki son korelide olsa direk satıyorum.
demekki bi bildigim varmış.kendileriyle haşır neşir olduktan sonra anladım!
beraber kahvaltı yaptık. o çekik gözlerini gördükçe iştahım kaçtı.sadece çay içerken neden yemiyosunuz diye sorunca bana yaarraagım iştahmı bırakıyosunuz adamda diyemedim tabi.midem bulanıyo sayın chen deyip suratına gülümsedim ama gözlerimde senin yedi ceddini falakaya yatiriyim bakısı attım.
sinirliyken hiç çapkınlık yapamıyorum reyyan cok donuyorum diye mesaj atmış.ufon oliyim anam gibi igrenc bi tecavüzcü coskun repligiyle cevap verince mesajlar kesildi!
ya sabah erken diye kafam calısmıyodu,yada sabah sabah japon işkencesine maruz kaldıgım için beyin fraktallarımda kopan fırtınalar durulmuştu.yada açlıktandı diye düşünürken eeeh yemişim catalınızı bıcagınızı munasır medeniyetler seviyenizi aldım elime ekmegi attım catalı bıcagı bandıra bandıra yedim.
yarın yanlarına giderken beni siz delirttiniz tşirtlerinden alıp yanlarında giyicem belki anlarlar!
bigün o sevmedigim lise arkadaslarımın yanına bu kadar hevesle gitcegim hiç aklıma gelmezdi.en azından japon işkencesinden iyidir hem izmir uyruklu kızlarda olucak diye kendimi motive etmeeye calısıyorum!
öglen olsun hadii hadiiii!
volkan kaçar.*
