12 Ekim 2010, Salı
saat: 17:21
klişe olucak ama çok acayip bir gün geçirdiğimi en başında söylemem lazım çünkü biliyorum ki anlattıklarımdan sonra dönüp tekrar baktığımda yine ''amma acayipmiş lan'' diyeceğim.
annemle saatinde muayenenin önundeydik ama annem dur bir sigara yakayım dediği için apartmanın önünde durup takılmaya başladık.
o anda bir araba yanaştı ''aa bu doktor işte'' dedim annem de ''yok canım çift onlar yanında kız var'' dedi, geldiler indiler hakkaten doktordu ama doktor beni tanıyamadı ve biraz da onları birlikte yakaladıgımıza bozulur gibi oldu, çünkü o kız da onun yanında çalışanlardan biriydi meger fanfinfonuymus daaa haberimiz yokmus, tamam bizene de yine de o şekilde rastlaşmak hoş değildi belki de evlenicek banane ama kıza kıl oldum, böyle bir ''beni seçti awesome havaları'' bizle asansöre bile binmek istemedi kıçım.sonra bindi de binince de binbir yalancı suratla gülümseyerek'' ilk randevunuz mu'' falan dedi annem tabi bu ikiyüzlülüğe suratına bile bakmadan ''hıhı''cevabını verdi, hastasıyım.
neyse biz içeri girdik iki ciciş var orda doktorun sekreterleri, işte annem bitanesini gördu bununki çok fena belli dedi, sonra otekini gördu bununki de oyle dedi, bizaman sonra bandajlı kızlar gelmeye basladı gözler mosmor falan kapkaça ugramış gibi biz iyice fena olduk.
ben tabi bir saatlik surenın sonunda iyice kararsızlaştım, olur ya maviden kırmızıya dönüş yada tam tersi işte bende öyle bişi oldu. annem de ''bak benden etkilenme çıkınca senin yuzunden vazgectim deyip istersen yine gelmem'' diyor, ''alakası yok çocuk muyum ben, karar verdim istemiyorum'' dedim. en azından bu ara, belki onumuzdeki bikaç senede yine dusunurum belki yurtdışı ama bu adama olmak istemiyorum dedim. ben ameliyat gunu almıştım o ne olucak dedim, annem de aman uzuldugun seye bak insanlar ameliyat masasından kalkıyor be nolcak şimdi söylerim ben, dedi.
ne de olsa güçlü kadın (keşke ben de ona biraz benzeyebilseymişim), sekreter kızın oturduğu masaya gitti ve direkt ''VAZGEÇTİK'' dedi, kız da çok üstelemedi niyeyse hak verir gibi bir hali vardı resmen, ameliyat gününü de iptal ettirdik, çok iyiydi. zaten bence 10 kişiden 5i bu şekilde vazgeçiyodur, kız da alışmıştır. kapıdan çıkarken de diğer ciciş bizi buldu aa doktorla bi görusseydiniz falan dedi, annem de yine aynı şeyi söyledi ve önce psikologa gitsek daha iyi bu sekilde cok aceleye gelmis oluyor diye savuşturdu onu da.
asansöre bindigimizde annem arkada oturan bandajlı kızın annem görsun diye ''çok iyi karar'' deyip eliyle ok işareti yaptıgını söyledi. diğer kızcagız da guluyormus haklı gibilerinden. ya bilmiyorum galiba hayatta daha önemli şeyler var, artı burnum çirkin değil çirkin olsa bile sanırım nasıl gorundugunuz degil ne yaptiginiz nasıl bir insan oldugunuz cok cok daha önemli.
haa guzel olursun yakısıklı olursun o her zaman bir artı, ama akıl en buyuk sermayemiz diyor kaybettigim aklımı geri kazandığım icin kendimi bir o kadar şanslı addediyorum. niyeyse ameliyatı olmuş da çıkmışım gibi bir hafiflik var üzerimde. farzedelim ki öyle, ameliyatı oldum ve sırada ne var? diye soruyorum hayatımda birsürü seyi bu ameliyatı olacagım diye erteliyordum dışarı çıkmak arkadaşlarımla görüşmek istemiyordum,iş tekliflerini reddediyordum falan.. şimdi farzediyorumki bunu oldum ve geçti gitti, nerede kalmıştık?
