13 Ekim 2010, Perşembe
saat: 23:42
Sanırım ayrılıklar ölümden uzun.Bir müzikten,bir kelimeden,bir süsleyişten hatırladığımız insanlar gömülüdür kalbimizde.Gözümüzn önüne getirmeye çalıştığımız şey ayrıkadığımız ama var olan biridir.Ayrılıklar tek taraflı bitmez.Ölümse tek taraflıdır.Ben yaşadığım sürece önceden var olan o kişiyi yaşatırım,unutmam.Ama ayrılıklar öyle değildir.Ben istesem de o istemez,sonu unutmaktır.Ölümü hayatın gerçeği olarak benimsemişizdir. Ayrılığı insan hayatın gerçeği olarak asla benimseyemez.Ayrılıklar kavuşmakla biter sanırız ki o yüzden uzun sürer.Oysa ki ayrılık unutmakla biter.Unutursa o müzik,o kelime,o süsleyiş sana kendine olan sevgini hatırlatır.Unutmak güzeldir.
