15 Ekim 2010, Cuma
saat: 00:45
Günlük harbicili marbicili bağlandım ben bu kıza sanırım. Sürekli olarak amaannn takıl sonra bırakırsın diyordum ama nedense pek öyle olmuyor gibi. Yani şu saatte düşündüğüm zaman mesela merak ediyorum. Özlüyorum.
Yaşantıma karışıyor bildiğin. Şaka değil ya. Düşünsene benim kadar garip bir adamın hayatına girdi.
Ona göre planlama yapıyorum artık. Bunun ne kadar imkansız olduğunu sen biliyorsun. Başına buyruk bir adamım ben. 2 gün arka arkaya vakit geçirdiğim zaman rahatsız olurum birisinden. Kendi garip ritüellerim vardır. Bunları yaparak arındığıma inanırım. Yalnızlıkla arınırım. Ve sanırım birisi gelip o ritüelleri yıkıyor şu an.
Açık konuşayım cerenin yerini hiç bir kadının doldurabileceğine zırnık inanmazdım. Başka kadınlar girer çıkar ama onu içten içe hep severim diye düşünüyordum artık ama o çıktı ve birşeyler değişti.
Ve işin komik tarafı o kafamda kurduğum saçma hayaller gibi değil bildiğin mantık çerçevesi içinde büyük adımlarla geldi ve sanırım artık yerleşti.
Geçmişe ağlayarak yaşamak mutsuzluk getiriyor günlük. Bütün o ağlayıp zırladığımız deneyimler bizi biz yapan şeyler aslında. Şu vakit kendince mantıklı konuştuğuna inanıyorsan o gün yediğin silleden,tokattan.
Çünkü o kazığı-kazıkları yiyene kadar ayakların yere basmıyordu ve şimdi gördüğün gerçekleri o zaman göremiyordun. Önemli olan ders çıkarabilmektir zaten. O zaman ne oldu da canın yandı bunu anlamak ona göre önlem almak,ona göre davranmak önemli olan.
Hayatta mutsuzluk yaşamaya mı geldin mutlu olmaya mı?
Mutsuz eden şeyleri çıkar hayatından. Bazı şeylere üzülmeye zamanın olmadığını geç olmadan fark etmeli insan.
Bir gün daha bitti ve bir günün daha eksildi yaşamından. Bunu fark etmeli insan.
Ağlayarak mı geçireceksin yaşamını yoksa güzel hatıralarla dolu olarak mı?
Seçim senin beybi.
