15 Ekim 2010, Cuma saat: 01:16 Daha az seviyorum seni Giderek daha az... Unutur gibi seviyorum Azala azala... Aramızdaki uzaklığın kara...nlığında Geçeler kısalıp gündüzler uzuyor öyle olunca Daha az seviyorum seni.... Kendini iyileştiren bir yara gibi Daha az... Ve zamanla... Sen geceyi tutuyorsun Ben nöbetini... Uzak dağ kışlalarında Görmüyoruz birbirimizi... Usul bir sis iniyor Kopmuş yollara... Işıgı hafif uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda Sevgilim, sevgilim Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin Nöbet kadar yanlızken öğreneceksin bunu da... Artık daha az seviyorum seni Unutur gibi ölür gibi Daha az Yeniden öğretiyorum kendime Onca aşkın öğretemediğini Yeniden öğretiyorum Yanlızca sevdiğimi değil Evladımı (seni) kaybettim ben Kaç acı birden imtihan etti beni Bir tek gece vardır insanın hayatında Ömür boyu sürer nöbeti Bu da öyleydi İyi ol... Sağ ol... Uzak ol... Ama bir daha görme beni... -murathan mungan- limela