15 Ekim 2010, Cuma
saat: 12:12
sanırım öncelikle hoşgeldim...=)
yüzümde anlamsız bi ifadesizlik,belirsizlik...aklımda onlarca soru işareti,kalbimin kırıkları,midemin sancıları...
nereye sürükleniyorum bilmiyorum ama artık iyi bi yerlere olmasını istiyorum...
o kadar yorulmuşum kii artık kendi canımı kendim acıtıcam diye korkar olmuşum...
ama benimki doyumsuzluk yorgunluğu değil...umutsuzluk yorgunluğu,yanlızlık yorgunluğu..
tek isteğim içimde o minicik,küçücük kalan inancında da tükenmemesi...çünkü onuda kaybedersem uzuuunnn zamandır "ben olmayan ben" benlikten,insanlıktan,dostluktan,inançtan,inanmaktan,sevgiden,sevgisizlikten ve bunlar gibi bir sürü şeyden çıkıcam...
