|
15 Ekim 2010, Cuma
saat: 23:29
içimden geçenleri teker teker buraya yazmak için her açtığımda , hepsi biranda yok oluyor.. oysa ki , içimde ne yaşanmış hikayeler var.. ne haykırışlar geçiyor... duygularımı günlük hayatta da bu şekilde dışa vuramıyorum sanırım.. herşey düzenli olarak üstüste geldi.. ve son bi kaç vuruş daha .. iyi değilim .. hiç iyi değilim.. hiç , hiç ama hiç iyi değilim... parmaklarımı saçlarıma dolayıp düşünüyorum sürekli .. nasıl kurtulacağım bu beynimin içindekilerden? ciddi manada herkesten uzaklaşma hissiyatı var.. şehir veya ülke değiştirmek , çevremdeki tüm insanları yenilemek istiyorum.. yeni insanlarla tanışıyorum evet ama , hayır farklı ülkede, farklı insanlar belki de.. belki de kaçış ! bilmiyorum ama kimsenin yüzünü görmek istemiyorum.. en sevdiklerimin bile ... artık bi insanın enn sevdiği olabilir mi , hoş bu konuda ki inancımı da yitirmiş durumdayım.. çnkü bu konuda öldürücü vuruşu yedim sanırım.. sevgi sözcüklerine tepkisiz kalıyorum artık! hiçbirşey diyemiyorum ! hissedemiyorum! evet, bn kaçmak istiyorum ! herkesi , herşeyin ne olacağını düşünmeden kaçmak istiyorum .. kendi halimi iyi görmüyorum... çok sıkıldım bu halimden .. içimde o kadar yorgun bi insan var ki... haketmemiştim ! belki seni de terkederim günce bi müddet! bu şarkı tanımlıyor beni ve ruh halimi! daha yazmaya gerek yok.. boğazım düğümlendi yine... fizy.com/#s/1jrv41 içimde çokk derin ve sessiz bi fırtına var! | ||
|
|
||