17 Ekim 2010, Pazar
saat: 02:07
yokluğumun yasını tutan ,
bunun için 2 saattir gözyaşı döken,
hafta boyunca bensizliğine ağlayan bi arkadaşım var ..
ağladı da , ağladı ..
içini döktü de , döktü...
hiç beklemiyordum...
bana yazdıklarını okuyunca daha bi şaşırdım ...
ama ne yazık ki ,
bn de iyi dönemde değildim..
o ağlıyor , gözyaşlarını akıtıyordu dışına
bnse içime...
teselli etmeye çalışıyor, mantıklı açıklamalar yapıyordum..
sürekli önüme sunduklarını tezlerimle çürütüyordum...
"fakat, ama,lakin" diyerek itiraz cümlelerimi sunarken
ve sonunda bnm de süzülmeye başladı yavaş yavaş..
teli kapattım acilen ..
söylemek istemiyordum ...
kaçmam lazımdı ...
kaç-tım..
şimdi ise attığı mutluluk verici olan msja karşılık vermekten kaçıyorum..
gülümseyemiyorum..
seninle işgisi yok hiçbirşeyin..
tamamen bnmle alakalı..
n'olur kızma bana !..
sana söylemek istediğim o kadar çok şey var ki..
sadece seni düşündüğüm için susuyorum!
lütfen !
ve yine kaç-tım....
