|
03 Mayıs 2014, Cumartesi
saat: 16:52
Akşamları dışarı çıktığımızda ne yapacağımızı bilemeyip 3-4 saat boş boş yollarda dolandığımız oluyordu çoğu zaman ya da hiç alışveriş yapmasak da meşhur Avm'ye gitmelerimiz.Onu bile beceremiyorduk yani.En çok da el ele gezmek gererdi beni.Niye bilmiyorum konuşacak bir şey de bulamıyorduk. Maç anlatasım vardı, araba konuşasım vardı benim.Ama susmak lazım gibi geliyordu.Çünkü öyle oluyordu genelde.Bakışların yetmesi lazımdı. Olmadık anlarda olmadık şeyler geliyordu aklıma.Bakkal Ercan'ın veresiye defterine fazladan yazdığı biralar mesela.Ya da üst komşunun sırf evdemisin merak ettim niyetiyle kapıyı zamansız çalmaları ve benim donla atletle kapıya çıkmalarım.Tuhaf olan bendim galiba. Duygusal sözler lazımdı o anda.Kurabildiğim en duygusal cümleler ise " Ne güzel dimi baksana, Ay var sen ben gidiyoz ne güzel valla" gibi şeylerdi. Beceremedim yani.Olmadı bir türlü.Evdeyim şimdi.Mutluyum ama.Kedi de var.Radyo dinliyoruz, film izliyoruz. Ve şuan için de olsa kediyle ben bahtiyarız. | ||
|
|
||