|
05 Mayıs 2014, Pazartesi
saat: 14:54
Antalya dönüşü işe başlamak, daha doğrusu İstanbul’a adapte olmak çok zor. Kuşadası’ndan döndüğümde de benzer duyguları yaşıyorum. Sadece memleketimi terk etme sendromu değilmiş aslında bu. Resmen tabiatın parçasıyız. Tabiatla alakası olmayan metropollere sığmaya çalışıp atalarımıza aykırı yaşam tarzı sürdüğümüz için sürekli arayış içindeyiz. Arıza yaptığımızda çözümü yine sistemin oyuncakları ile bulmaya çalışmak ayrı bir tezat. hayatta kalmak için bu yolu seçtiğimiz sürece kendimize işkence çektirmeye devam edeceğiz. Ablamda kaldım Antalya’da. Dışarı çıktığımızda da nedense sürekli alışveriş merkezlerine sokmaya çalıştı beni :) Mecidiyeköy'de evin dibinde 3 tane AVM mevcut. kimde ne eksikse onu arıyor diyelim 7 yaşındaydım Antalya'ya son gittiğimde. Öğretmenler otübüs ayarlayıp toplu halde tatil kafası yaşıyordu o dönem. Bizimkiler de öğretmen olduğu için katılmış ve ablamla beni götürmüşlerdi. Hatırladığım kadarıyla tabiatının güzelliği ve sıcağından hiçbir şey kaybetmemiş. Ablamlar Lara tarafında oturuyorlar. Köpekleri gezdirmeye çıktığımda inanamadım. Falezlerin üzerinde dev bir yeşil alan, mesire alanı, bisiklet yolları ve denize dökülen şelale… rahatsız edici bir yapı ve cafe istilası yok. Ulan dedim kendi kendime “ şu bankta akşama kadar oturabilirim” memleketimde yıllardır denetim ekibi gibi gezdim ve bir turizm şehrine uymayacak bir ton detay not ettim kadim dostlarımla :) Adamlar bunu Antalya’da başarmışlar. Şehirleşme ile turizmin nasıl iç içe olabileceğini incelemek isteyen arkadaşlar ziyaret edebilirler. Cumartesi günü, Düden şelalesine gittim. 3-4 saat oturdum şelalenin karşısında. İnanılmaz bir dinginlik ve huzur hali var orada. Renkler ve her yerden güldür güldür akan su muhteşem. Ziyaret amaçlı gelen onca turist ve okul gezisine mensup afacanların gürültüsü bu huzuru bozmaya yetmiyor Devasa boyutta olanları var bunun bir de. Ara sıra nationalda Niagara Şelalesi ile ilgili görüntüler denk geliyor. Düden bu denli huzur verici iken orayı kesinlikle görmek lazım dünya gözüyle. Bir kaç saniye içerisinde “Londra’nın günlük su tüketimini karşılayabilecek debide su aktığı” bilgisini vermişti belgeseli sunan eleman :) İş yerinden izni kopardığımda başımıza bi hal gelmeden tabiat kafası yaşayabileceğim bir yerlere gitmek istiyorum. Suyu çok seviyorum. Girmem de gerekmiyor. Yakınında olmak kafi. Sigarayı bırakmanın böyle güzel yanları da varmış be sevgili günce. Millet toplu halde 10.kattan aşağıya indiğinde seninle yazışmaya vakit kalıyor. Neyse işe dönme zamanı :( Herkese güneşli güzel bir hafta diliyorum… | ||
|
|
||