|
09 Mayıs 2014, Cuma
saat: 19:44
Candy Crush oynarken Kataklysm dinledim. Şuan bu yazıyı yazarken de Lady Gaga dinliyorum. Nasıl bir kafada olduğumu anla işte güncem. Hayatımda hiç sevgilidir aşktır cart curttur bu konularda şanslı olduğumu ya da olacağımı düşünmedim. Hatta mutluyken hep "Lan bi bokluk var." deyip endişe ettim ve hep bir bokluk oldu zaten. Ama emin olduğum ve iyi hissettiğim tek konu arkadaşlarımdır. Hiç yalnız kalacağımı düşünmedim sayelerinde. Ve kalmadım da şu zamana kadar. Gel gör ki hiçbir şeyden emin olmayacakmışsın. Bu yıl en rahat yılım. Ders yok bişey yok. Parasal olarak da diğer senelere göre iyiyim (mşllhnzrdğmsn). Fakat arkadaş konusunda hiç olmadığım kadar yalnızım. Gittikçe de yalnızlaşıyorum. Şimdiden iki arkadaş grubumla arama mesafeleri soktum bile. Garip olan üstümde acayip bir umursamazlık var. Ne bileyim aşırı üzülmüyorum da. Ama beni satışlara getiren insanlar hala canımı yakıyor. Asıl o zaman yalnız hissediyorum. Evet bu yalnızlığı ben göze aldım ve ben yarattım. Ama bunu yapmamı siz sağladınız dostlar. Biri gelir kendine bakmadan aptalca laflar eder, biri işi düşünce yazıp hoşlandığı çocuk için dağları devirecek seviyeye gelir. Tabi bu arada bizi de satar. Genelde yılanın başı, ekibin lideri, sınıfın avukatı, grubun kilit elemanı diye adlandırılan biri olarak hiçbir mekanda eğreti durmaya niyetim yok. Yalnız kalıp dizimi izlerim ben de. Ha üzülür müyüm? Evet. Çünkü buna alışkın değilim. Sindirmem uzun sürecek. Ve bu süreçte gittikçe asosyalleşicem. Tanrı yine bana günümü gösterdi. Sen git ex'ini eleştir asosyal diye. Al sana asosyallik dedi. Teşekkürler tanrım. Neyse üzüntülerimle birlikte çay içer, galeta yerim ben de. Ve köşeme oturup beklerim. Çünkü herkes göt olur -şekil a: ben-. Kollarımı kavuşturdum sizi bekliyorum eski dostlarım. Hadi bakalım sıra sizde :)))) | ||
|
|
||