11 Mayıs 2014, Pazar
saat: 03:18


Yıllar öncesiydi yağmurlu bir nisan günü dünyaya gelmiştim.Tombik,afacan,ele avuca sığmayan bir bebektim.


Sık sık hastalanırdım.Küçüktüm toparlayamıyordum.Bir ses duyar gibi oluyordum ama kim olduğunu kavrayamıyordum.Evet o ses annemin sesiydi.Yanımdan biran bile olsun ayrılmayan annemdi.Tabi bu arada biraz büyümüştüm,insanları tanımaya başlıyordum.Ağladım o vardı yanımda,güldüm yine o.


Beni çoğu kez babamın hışmından o kurtarmıştı.Beslenme çantamı hazırlardı,podiyemi ütülerdi itinayla,saçlarımı tarardı,sonra içten gelen bir öpücükle okula uğurlardı.


Ona karşı sevgim her geçen gün katlanarak büyüyordu.Sokak aralarında top oynardık,o elinde havluyla bekler,hasta olmamam için mücadele ederdi.Çocuksun işte söz dinlemiyorsun,farkında olmadan üzüyorsun anneni.Buna birde lise yılları eklendi tabi ki.Okuldan kaçmalar falan,o olurdu hep yanımda.Herşeyimin o olduğunu farketmiştim.Hayatını bize adamıştı doğru dürüst biri olalım diye.Kim yapabilirdi ki bu fedakarlığı başka?


Şimdi yanımda yoksun,inan çok özledim!En kısa zamanda sarılmak dileğiyle,ellerinden öpüyorum.Seni çok seviyorum.Tüm annelerin anneler gününü kutluyorum.

istanbul
hosting