|
14 Mayıs 2014, Çarşamba
saat: 22:43
Kayıp günlüğüm; 5 gündür çok ısrarla arayan soran 2, kardeşde dahil 3 kişi ile konuşmak ve sana yazmak dışında dünya ile iletişimimi kesmiş durumdayım bir kayıp olarak günce. Bugün normal moda hayata dönme çabaları içinde tv.yi açmaz olaydım keşke , zaten fazlası ile bozuk olan ruh durumum somadaki insanların hayat mücadelesi ile daha bir yıkık duruma geçti. Günün yaklaşık 12 saatini uyuyarak diğer kalan kısmınıda beynimi uyuşturan dizileri hiç kalkmadan izleyerek geçiren bir şey oldum. Rekorum şu an 8 bölüm. O kadar bölümü arka arkaya izleyince bütün gece rüyamda dizinin geri kalanl bölümlerinin yönetmeni ben oluyorum ama bu bile 12 saat uyumama engel olmuyor, şu hayattan en sevdiğim şeyleri bile bırakıp sadece uyuyarak hayatımı geçirebileceğimi düşündüğüm günlerdeyim günce. İçimden ne konuşmak neden başka bişey yapmak geliyor, bu koltukta neredeyse günlerdir oturuyorum ve bunu değiştirmek için bile bişey yapmak gelmiyor içimden. Tek değişmeyen şey alkol ve daha çok alkol ... Son bir kaç gündür içimde bir şiddet uyandı günce ki ben böyle şeyler yapan yada düşünen biri değilim normalde onun için bende şaşırıyorum kendime, elime geçen herşeyi fırlayıp, kırmak, parçalamak istiyorum ne olduğu önemli olmadan şimdilik bu duygu ile başa çıkabiliyorum sadece zihnimde canlanıyor ki eğer kendime engel olamazsam büyük bir problemin başlangıcı olacağım diye düşünüyorum. Bu akşamda rakı takılacam dedim Rakı yalnız olmaz muhabbet ister dedi. Ben koskocaman bir hayatı yalnız geçirmişim rakıyı mı yalnız içemeyeceğim dedim ve güldüm... Muhabbet etmek istiyormuyum, hayır Mutlumuyum, hayır Bunun bitmesini istiyormuyum, hayır Ama normale dönmek zorunda mıyım, evet Etrafı dağıtıp yıkmak istiyor muydum, yıldızlı evet Bunlar kimin suçu, benim... Bunları neden yazıyorum biliyor musun günce, kimse bana güçlü ol zımbırtılarını okusun diye değil, birileri çıkıp felsefe yapsın diye de değil. Kendime ne yaptığımı görmek için yazıyorum. Bütün bu olanların yaşadıklarımın mimarının kendim olduğunu unutmamak için. Kendime ve hayatıma ne yaptığımı görmek için. Kimse çıkıp bana akıl vermesin ben kendi yaptıklarımın cezasını çekiyorum, benim bir yanım hep bu şekilde kalacak ve hiç değişmeyecek çünkü artık herşey için çok geç. Kendi ellerimle yaptım cezasını da kendim çekicem ... | ||
|
|
||