|
17 Mayıs 2014, Cumartesi
saat: 04:39
En son kışın yazmışım günce,üç aydır sanırım her şey yolundaymış pek uğramamışım buralara.Ya da belki derslerle falan meşguldüm,yine bir adaptasyon sürecinden geçtim,yoğunluktan yazmamış olabilirim. Üç ay önce yazdıklarımı okudum da,çok şey değişmesine rağmen hiçbir şey değişmemiş gibi.Acı acı güldüm. Aynı teraneyi bi on kez falan daha yaşadım o üç aylık süreçte.Bi ara kendimi cidden 200 km ötedeki kırmızı kapılı binanın önünde buldum,çocukluğumun geçtiği omuzda uyudum,sonra vazgeçtim tekrar,bu sefer onu bizim kırmızı kapılı binanın önünde buldum,beni izlerken uyudum,nitekim olmadı,zaten asla olmuyor,yine de bir daha asla hissedemeyeceğimizi bildiğimiz o masum sevgiye dönüyoruz arada bir,dönüyorDUK yani,sanki defalarca ama son kez yaşamak istiyoruz o hisleri,çünkü birlikte büyüdük ve birbirimizden bu kadar keskin,ani ve geri dönüşü olmayan bir şekilde kopunca,dış dünyadaki insanların bizim aramızdaki şeyden bi'haber olduğunu gördük,onun adına konuşamam ama açıkçası ben bu yüzden her seferinde yenik düştüm kendime.Sonra tabi ki yine onun hatalarına karşı olan sabrım,tahammülüm,hoşgörüm bir halta yaramadı ve içimdeki her şey tek bir gecede bitti.Hızlı ve temiz işlenen soğuk bir cinayet gibi.Şu an sanki hiçbir şey olmamış,o günler yaşanmamış,o seneler birlikte geçmemiş,üç farklı şehrin her bir sokağında el ele yürünmemiş gibi.Gerçekten öyle.O beni bunun için suçluyor,kalpsiz olduğumu düşünüyor her zamanki gibi,bense bu sefer farklı bir tepki veriyorum.Tepki vermiyorum. Bu üç aylık süreçte hayatımın en yanlış seçimlerinden birini yapmış olabilirim,bedeli bir arkadaşı kaybetmek ve bir kalp kırmak oldu.Bu da uykusuz geceler demek benim için. Bir de evimde günlerce yiyip içen,yatağımda rahat uyusun diye yerde yattığım insan, bir dostun bir dosta yapabileceği en kötü şeyi yaptı bu üç ayın içerisinde ve hayatımda ilk kez zamanında kardeşim gibi gördüğüm birine o denli çirkin sözler sarf ettim.Zira öyle yapmam gerekiyormuş,ilk iki hatasında yapmamıştım,üçüncüyü çok güzel gösterdi sağ olsun.Şimdi yolda falan görmemeyi umut ediyorum kızı.Çünkü ona olan tepkim tepki vermemek olmaz yüksek bir ihtimalle. Üç ay bahsettiğim birkaç tatsız olay dışında gayet sakin geçti.Bizimkilerle daha az görüşmeye başladık,sanırım kışın daha boş beleştik,hepimizin hayatına biraz tempo ve yoğunluk girdi.Bir ay sonra her şey düzelir,iki haftada bir görüşmek yerine haftada üç dört kez görüşmeye başlarız tekrardan diye umut ediyorum.Zira hepsini ayrı ayrı ve bizi bir ekip olarak çok özlüyorum. Geçenlerde Elifle ufak bir İstanbul seyahatimiz oldu.İki gün geçirdik.Tıpkı geçen yaz olduğu gibi hayatımın en salak döneminde yine İstanbula gittim,tesadüfler beni sevmiyor sanırım.O şehir benim asabımı bozuyor günce.Eğlenmediğim kadar eğlenip düşünmediğim kadar düşünüyorum,Ankaraya dönünce kendime gelebiliyorum ancak. Bahsetmek istediğim bir şey daha var ama sanırım bundan sonra o konuda asla isteklerim doğrultusunda davranmıcam.O yüzden es geçiyorum. Yazmayı özlemişim,çok şey birikmiş,şimdi temiz bir uyku çekip yarına mutlu uyanacağım.Mutlu uyanmasam bile enerjik olmalıyım çünkü yarın bu saatlerde Necmi geri zekalısı uykusunda bağırıp duruyor olacak ve sayesinde hiçbirimiz uyuyamıcaz. İyi sabahlar. | ||
|
|
||