|
19 Mayıs 2014, Pazartesi
saat: 20:22
Öyle anlar gelir ki;duygularını ifade etmek için,avazın çıktığı kadar bağırarak sesini duyurmak,sonrada hiçbirşey olmamış gibi davranmak gelir içinden.Kafandan o kadar çok şey geçiyordur ki konuşmak istemessin,unutmak,silmek,yaşamamış saymak istersin. Hayatı olduğu gibi yaşayamıyorsun tabiki.Engelleyen engeller çıkıyor karşına.Mutluluğun formülünü bulmuş bazıları çoktan.Bir bok bildiğini sananlar,fikirleriyle daha da boka sardıklarının farkındalar mı acaba?Kendilerini tatmin ederken nasıl bir zevk içinde olduklarını merak ediyorum.Bir gün bu zevk suyunda boğulmak üzereyken,akıllarına ne gelicek? Tabii o kadarcık akıl varsa? | ||
|
|
||