|
20 Mayıs 2014, Salı
saat: 23:01
Bugün geri zekalı gibi bir aydır gitmediğim derse değişiklik olsun diye gittim ve ders yoktu.sonra bir dakika fazladan katlanamadığım okulda üç saat diğer dersi bekledim ve ders yoktu.neyse ki bugün kızlarla buluşma ayarlamıştık ve erken çıkmanın mutluluğuyla yollara düştüm.Pınarı yarım saat bekledim,o geldi Elifleri yarım saat bekledim.Öğlen 2ye kadar bu asap bozukluğuyla yaşadıktan sonra yemektir biradır muhabbettir neşem yerine geldi.güzel bir gündü,böyle havalarda eski ve samimi arkadaşlarla tunalıda gezinmek,parkta bahçede çimlere yayılmak bütün enerjimi yerine getirdi.ama elifle günü yine klasik bir kapanışla sonlandırdık,asla değişmiyor,biz istemesek de o bizi buluyor,ironik şeyler yaşarken can vereceğiz bir gün. bugün biraz daha iyiyim,kabullendim demiştim ona ama sanırım yeni yeni kabullenmeye başlıyorum.ondan önce olduğum insana dönüşmek,yani birilerinin ve bi şeylerin üstüne asla gitmeme huyuma geri dönmek iyi geldi.yine aklıma o günün kesik kesik ayrıntıları gelmiyor değil,kıyıda köşede kalmış anlar,bazı eşsiz hisler vs.mesela bugün kırmızı çakmağı hatırladım.güldüm öyle kendi kendime.geçtim sonra. yarın iş var,sekiz saat ayakta dikilip insanlara yılışık bir gülümsemeyle yalan söylemeyi özlediğim söylenemez ama yapacak daha iyi bir işim yok sanırım. bir de bazı şeylerin ben vazgeçtiğimde olmasını istemiyorum bu sefer.vazgeçmeden,unutup gitmeden,önemsemeyi bırakmadan olsun istiyorum. klişe olmasın ama gavatça da olmasın istiyorum. gelsin istiyorum,aynı şeyleri hissetsin istiyorum. çünkü daha önce hiç,biri ya da bir şey hakkında bu denli iyimser olmamıştım. biliyorum ki birbirimiz için yaratılmışız. o da bilsin istiyorum. çok şey istiyorum ve bunun için hiçbir şey yapmıyorum.öylesi makbulmüş. | ||
|
|
||