|
25 Mayıs 2014, Pazar
saat: 16:10
ya böyle başarısızlık yapışmış gibi tenime öyle bir hissiyat taşıyorum ...ruhumda bir küf kokusu.. en mutlu anım bile bulutlu.. direksiyonu olmayan bir arabadaymışım gibi duvara toslayacağım anı bekliyorum sabırla...sessiz sakin sabırla... kötü olan hiç birşey yok ama taşıyor içimden elde değil...ama insan birazda kendi kendini kaldırmalı ayağa dedim ve gittim perdeleri açtım içeri gün ışığı girsin diye...günlerdir yıkamaya üşendiğim tabakları yıkamaya giriştim..çamaşırları makinaya attım... oyun oynamadım kendime mutluymuşumcasına ama yinede aradım bir kaç akrabayı bir kaç eski dostu..kimisine ulaşamadım...kimisininde anlattıklarına yalandan çok mutlu oldum dedim.... bugün bir an fark ettim ki babasnı kaybettiği için defalarcasına aradığım ancak whatsapptan yazışabildiğim arkadaşım 454654654 kez aramış olmama rağmen açmadığı için üzgün değildim..... bu şehir çok yalnız bir şehir...o yüzden onca renk onca ahenk...herşeyin en güzeli burda olur burda yaşanır nidaları bu yüzden...fazla burda herkez birbirine ve birazda eksik...önceden yaptığım şeyleri sevmiyor olmamın ve hayat aksın işte ya saatler nasıl olsa geçiyor diye düşünmemin yegane sebebi bu sanırım... babamı görmeliyim.. sanırım ondan sonra düşüncelerim ağır aksak bu ritimlerini terk edecekler....bak bir sözü geldi aklıma :)))) iyi başlayan güzel biten masal bizde çook yapmak istediğim o kadar çok şey var ki aslında.... www.youtube.com/watch?v=NxoRHqc1iDk | ||
|
|
||