31 Mayıs 2014, Cumartesi
saat: 04:00


yine gereksiz yere yollarımı ayırmış olduğum eski bir arkadaşımın yazdığına denk geldim az önce.
dünyanın en klişe ve basit,günlük hayatta en az otuz kez karşılaştığımız bir anı öyle bir anlatmış ki,dalıp gittim.
bazı insanlar böyle gerçekten.sizin asla fark etmediğiniz,ya da önemsemediğiniz güzel ayrıntıları ortaya çıkarabilecek kadar mucizevi.
o insanları bir türlü yanımda tutamamam şaşırtıcı olmasa gerek.

üst üste bu kaçıncı gece sayamadım.ve beni mahvettiğini gördükçe korkuyorum.son vermek istediğim hiçbir şeye son veremediğim gibi bunu da es geçersem sanıyorum ki hayatımın hatasını yapmış olurum.

hayatını belli bir noktadan sonra farklı boyuta taşıyan hiçbir insana uyum sağlayamadığımı fark ettim.ben kendimi beş sene sonra tamı tamına aynı semtte,aynı insanlarla,aynı doğrultuda görüyorum.ve bir insanın bu değişmezlikten vazgeçmek istemesini anlamakla beraber,üşenmemelerine şaşıyorum.

bu aralar gerçekten olduğunu sandığım insan olmadığımı fark ediyorum ya.sebepsiz.

istanbul
hosting