|
04 Haziran 2014, Çarşamba
saat: 01:54
Gerçekten seviyorum seni, öyle eskiler gibi sıradan değil, gerçekten, harbice, yürekten seviyorum bunu kendime bile söyleyemiyorum utanıyorum :). Kimsin, necisin gerçekten çok iyi bilmiyorum ama seviyorum seni o ilk gördüğüm günden beri. Denedim yerine birisini sevmeyi ki buna beni sen zorladın, olmadı sevemedim, çıkaramadım aklımdan seni. Seni her defasında bir şekilde unutmaya çalıştıkça, inadına bir şekilde aklıma geliyorsun kendimi sana yazarken buluyorum utana sıkıla. Sense hep aynı çizgide bana gülümsüyorsun. Seviyorum seni ama bunu sen temmuza kadar öğrenemeyeceksin belkide biliyorsun aklında bir kuşku var ama bilmiyorum ki söyleyemezsin. Artık bende söyleyemem ee ne olacak? Bilmiyorum gerçekten fakat şu temmuza kadar susmak en güzeli sanırım... En azından senin sınavın için, kafanın karışmaması için beklemeliyim. Baharda kışı, kışın da baharı özler insan. Ne uzaksa onu özler... Kavuşmak şart mı? Boşver! Bazı şeyler yokken güzel... Özdemir Asaf | ||
|
|
||