10 Haziran 2014, Salı
saat: 03:49


merhaba günce.en son doğum günü sabahımda yazdım.baya güzel geçti,hatta geçirdiğim en güzel doğum günüydü.gerçekten uzun zamandır böyle eğlenmemiştim.hala etkisindeyim çünkü resmen kırk gün kırk gece kutladık.
kutlu doğum haftası gibi bi şeydi.
sınavlar bitti şükürler olsun ki,sonuçlardan da oldukça memnunum.
sınavlardan ve doğum günümden sonra iki gün evden çıkmadım.baya güzel dinlendim,birsürü şey izledim.Orange is the New Black ikinci sezonuyla dönüş yaptı -harikaydı-,Fargo'ya başladım -harika gidiyor-,birkaç favori dizimi baştan izledim falan.Ama Fargo ne güzelmiş ya,temasından alakasız bir şekilde mitlere ve kutsal kitaplara yaptığı göndermeler inanılmaz iyi gerçekten.Özellikle şu Romanın kuruluş mitine getirdiği yorum beni benden aldı.Favori dizim şu an.
Bugün evden çıktım işte,onda da dövme yaptırmaya gittim.Bir anda gelişti her şey ama sonunda yaptırdım,yıllardır düşündüğüm şeylerin hiçbiri aklımın ucundan geçmedi yaptırırken.Beklenmedik ve güzel oldu.
Yarın Pınar'a mülakatta giymesi için bir şeyler almaya gidicez,Elifle buluşucaz.Sonraki gün de görüşemediğim arkadaşlarımla görüşüp sonra dört gün çalışacağım.Hiç özlemedim çalışmayı ama para biriktirmem gerekiyor.
Gökberk doğum günümü kutlamadı.Dört seneden sonra insan biraz garipsemiyor değil,şaka maka ne aradı ne bir mesaj.Biraz ayıp etti sanki,ne bileyim kötü ayrılmamıştık ve ben hala birtakım değerlere sahip olduğumuzu düşünüyordum.Öyle değilmiş.Bir bakıma iyi oldu,zaten asla barışmayı yeniden bir araya gelmeyi düşünmüyordum ama artık hal hatır muhabbetinin bile kalmadığını gördüm.Sanırım terk edildiği için triplere girmiş durumda her zamanki gibi ama bu sefer hiiiç çekemicem.Tamamen kapandı yani o mevzu.
Şu sıralar kafam cidden çok rahat,kimseye dargın kırgın değilim,açıkçası kimse umrumda değil.İnsanlarla tanışıyorum,konuşuyorum,buluşuyorum.Kesinlikle muhabbetten,vakit geçirmekten öte bir şey yaşamıyorum ve istemiyorum da.
Bu yaz diğer yazlar gibi geçmeyecek kararlıyım.
Birkaç işte çalışacağım,bol bol gezeceğim ve mümkün olduğu kadar bizimkilerle takılacağım.Çünkü doğumgünümde fark ettik ki,biz çok iyi bir ekip olmuşuz şu dört beş senede ve gerçekten benim artık sadece böyle insanlara ihtiyacım var.Fark ettim ki verdiğim değerin karşılığını verebilen yegane insanlar onlar.Benim için bundan daha önemli bir şey yok şu an.
Ablam gidiyor ağustosta.Almanyaya.Bir yandan onun için çok seviniyorum ama bir yandan çok üzülüyorum.Şu bir sene çok güzeldi,tekrar bizle yaşamaya başlamıştı,alışmıştım.O gidince bu ev bana bomboş geliyor.Bir de döndüğü zaman da muhtemelen artık Ankarada olmayacak bir daha.Cidden çok üzülüyorum.October Fest zamanı yanına gidecek olmam biraz azaltmıyor değil bu üzüntüyü,doğruya doğru şimdi.
Gerçekten çok iyiyim şu sıralar ya.Mutluyum veya mutsuzum diyemiyorum ama iyiyim yani.
Bir ara gerçekten kafayı yemiştim.Sanırım benle aynı doğrultuda bir hayat istemeyen,istese bile yanında beni istemeyen birini sırf bunun için suçlamış olabilirim.O biraz asap bozuyor,çünkü normalde böyle davranışta bulunan insanlardan nefret ederim.Neyse,bi kere de biz şeklimizi bozalım diyerekten kapattım o mevzuyu da.
Hala istiyor muyum,istiyorum.Neden dersen bir cevabım yok,takıntı diyorlar,kesinlikle değil.Yarın öbür gün yanımdan 1.75 zeka küpü taş gibi bir hatunla geçse façan yansın kardeşim der elini sıkarım.Galiba seviyorum.Ama bu sevgi tuhaf bi sevgi.Hani çok tanımadığınız ama tanısanız çok seveceğinizi bildiğiniz bir insanı sevmek gibi.Nasıl uyuyor,sabah kalkınca nasıl oluyor,çayı kaç şekerli içer bilmiyorsunuz ama bilmek için can atıyorsunuz.Tuhaf yani.O yüzden sanırım bana bir daha böyle hissettirecek biri karşıma çıkana kadar kendimi bu tarz mevzulardan uzak tutucam.Zaten onla da bir daha karşılaşma imkanım yok,karşılaşma gibi bir isteğim arzum da yok.
Bi yerden sonra bazı şeyleri oluruna bırakmak gerekiyor gerçekten ya.Evrenin her olay için bir açıklaması olmadığından,sorgulamak saçma.
Olursa olur,olmazsa olmaz.hayat aynı hayat.burdayız,yaşıyoruz.
.


istanbul
hosting