11 Haziran 2014, Çarşamba
saat: 15:22


depresyon adım adım geliyor ve biz engelleyemiyoruz.

çok garip.

hep olur depresyon hep gelir hep gider de hiç bu şekilde olmamıştı.

bir hafta sonra en fazla on gün sonra bu vakitler ruhumuz emilmiş gibi hissedicez.

hepimiz kuşandık tüm gücümüzü,tüm aile direniyoruz.yine de değiştiremiyoruz hiçbirşeyi.koruyamıyoruz onu tüm bu olacaklardan.

onun üzüntüsü bizim çaresizliğimiz oluyor.

elinden hiçbirşey gelmemesinin acısını iliklerimize kadar hissediyoruz.

25 yaşındayım ve hayatımda ilk defa süper kahraman olmak istedim.ablamı tüm bu olan bitenden hasarsız çıkarabilmek için istedim.

annem ne onu ne beni doğururken boyle hayal etmedi eminim.

bembeyaz bir defterdik onun elinde,paramparça olduk.

ablam hep düzgün yaşadı.
ablam hep tek eşliydi.
ablam çok aşık oldu.
ablam evlendi.
ablam vajinusmus.
ablam hala çok aşık.
ablam boşanıyor.
ablam yalnız.

ben hep bozuk yaşadım.
ben çoğu zaman çok eşliydim.
ben çok sevdim.
ben birlikte yaşadım.
ben dürtü kontrol bozukluğumla savaştım.
ben aldatıldım.
ben terk edildim.
ben yalnızım.

şimdi on yıldır bizim olmayan odamızda yine yatarken yanyana herşey ne kadar farklı ve herşey bir o kadar aynı.



istanbul
hosting