22 Haziran 2014, Pazar
saat: 15:09


gunce evlenmek, sevgili bulmak istiyorum dedim evrene. Çok sevdiğim, saygı duyduğum bir büyüyüm biri var falan dedi. çok saçma anlattım ama şakayla karışık biri önerildi bana.
ben her zaman ki gibi reddettim. çok konuşulmasına bile izin vermedim. Ama sorun şu, bu olay cuma yaşandı ve ben hala kendim de sorguluyorum. o adamı değil. kendim için evliliği...
Geç kalmamam gerektiği konusunda ve kendimi bu konulara çok kapattığım konusunda bir yığın eleştiri aldım. işin kötüsü benimde onlara hak vermem oldu. bu saatten sonra ne bekliyorum?
Bugün eğer babam müsait olsaydı babama anlatacaktım bu olayı. Anneme bahsetmeyi çok düşünmedim ama babamla nedense bu olayı çok konuşmak istedim. Aradım ama dışarıdaymış, nasılsın-iyi misin diye kapatıyordum tam "ne oldu?" dedi. Hiçbir şey yok, öylesine aradım dedim. ama adam anlıyor beni işte. Küçüklüğümden beri babamın beni çözdüğünü düşünüyorum nedense.
Dilim şişti yani günce. bu kişi benim başmüdürüm bu arada, gelip benimle konuşan, dışarıdan nasıl görünüyorum bilmiyorum ama adam o kadar mütevazi ve rahatsız etmeden derdini anlattı ki normalde sinirleneceğim bu olayda mahcup oldum birde.
günce sözün kısası bu günlerde modern görücü usulü yöntemiyle bir sevgili bulursam hiç şaşırma. aklıma hiç yatmasa da etrafımdakilerin aklına ben yatıyorum bunu anlamış oldum.

telefondayım kısa kesmek zorundayım.
sonra devam edeyim.





saat: 15:16

İşi çıktı arkadaşımın
koltuklarım geldi dün. ama sehpalarım eksik. bu şehirde bir şeyim de tam olsun artık. her yerde bu tür sorunlar oluyor da ben bu şehirde uğrtığım için mi başıma geliyor yoksa bu şehre mi özgür bir durum ya da benim mi sadece başıma geliyor bu aksilikler anlamıyorum. hoş aksilik de olacak ise böyle olsun. biraz sinirlendim ama şimdi iyiyim.

istanbul
hosting