|
26 Haziran 2014, Perşembe
saat: 11:22
İstanbul'a bok atmak için hiçbir fırsatı kaçırmam. Manavgat'a bayıldım. İnsanlar bana içtenlikle gülümsüyor, ben daha bunu istemeden yardımıma koşuyorlar. O kadar samimi ve tatlılar ki. Şubeye tonton hasır şapkalı amcalar geliyor, yanımdaki tatlı pazarlamacı kız "Nabıyon Necmettin Amca hoşgeldin" diyor. İnsanların acelesi yok ve bu yüzden de aceleden kaynaklanan tahammülsüzlükleri yok. Rahat rahat hareket ediyorlar. Gerginlik hiç yok. Burada hayat kolay, trafik yok. Her yer birbirine yakın. Caddeler geniş. Binadan çok yeşil araziler var. Denize girilebilen bir yer bir kere ya! Mükemmel değil mi! Tatil yöresinde yaşamak güzel olurmuştu. Ben İstanbul'dan nefret ediyorum. Neden orada yaşıyorum ki? | ||
|
|
||