30 Haziran 2014, Pazartesi
saat: 23:52


gunce galiba yaşlanıyorum, bu sefer kesin:)...
İzlediğim her filmde ağlayacak şey buluyorum nasılsa.
romantik komedi mi ne diyorlar, izliyorsun ve unutuyorsun öyle eğlenceli filmlerde.
çıkmayı hiç beceremediğim bir depresyonun içinde gibiyim. bazen sorulara çok salakça cevaplar falan veriyorum. ya da kendimce vermem gereken cevabı veriyorum diyelim.
eve aldığım neredeyse her eşyada sorun çıktı. Şimdi koltuklarda da. Ve ben en başında insanlarla muhatap olmak istemiyorum bu yüzden elimden geldiğince iyi para veririm diye başladım bu ev işine. bunlara da canım sıkıldı doğrudur.

aöf nin derslerinin hepsinden geçtiğimi söyledim sana değil mi? Bu dönem onur belgesi yok ama:)
İngilizce çalışıyorum. Daha doğrusu işte kurs gibi bir şey yapıyoruz. Biraz üzerine eğilsem olabilir gibi ama bir türlü ingilizceyle barışamıyorum.

günce yazı yazmıyorum ya da yazamıyorum bilmiyorum. İş devam ediyor ve ben çarkın içine katılıyorum. kendi ayaklarının üzerinde durmak demek bu mu?

Neredeyse izlediğim tüm filmlerde ikinci bir şans elde ediyor baş roldeki oyuncular. Galiba ben kendi yaşamımın bile figüran oyuncusuyum. ya da uzun soluklu bir filmdeyim...

Yarın bir Temmuz yazabilir miyim bilmiyorum ama şimdiden yeni başlangıcımızı kutlayayım. Sana karşı o kadar yüzsüzüm ki her gidiyorum dediğimde geri döndüm daha bir patavatsız olarak.

Hadi bakalım hiç bitmeyen sonlara...

istanbul
hosting