11 Temmuz 2014, Cuma
saat: 04:15


Sıcak bir temmuz sabahıydı yıl 2008! Evlenmek için beklenen 4 yılın ardından telefonuma bir mesaj geliyor. "Babamla da konuştum o da kabul etmedi gel beni kaçır" çok kötü günlerin ardı 120,000 tl borç var ve sevdiğin insan gel beni kaçır diyor. Senin için her şeyi yaparım ama bu borçla ne yaparız dediğimde " çalışır öderiz" diyecek kadar yürekli bir kadın buluyorum karşımda. Bana en büyük cesareti veren de bu oluyor ve en yakın dostlarımdan başlıyorum benimle kim gelir diye! Son dost bildiğim de " Trabzon'dan kız mı kaçırılır, adamı götünden vururlar" dedikten sonra yol hazırlıklarımı tamamlıyorum ve tek başıma gidiyorken apartmanın merdivenlerinde ekmek almış evine doğru giden ve ani bir hissiyatla beni merak ettiği için gelmiş bir Hızır çıkıyor karşıma. Yolumu anlattığımda elindekini bırakıyor ve bu yola benimle geleceğini söyleyerek yaklaşık 1000 km'lik bu tehlikeli yolculuktan hiç umulmadık bir başarı ile dönüyor ve 1 hafta sonra nikah masasında buluyorum kendimi. Borcum artık 150,000 tl ve iki işsiz olarak evde birbirimizi teselli etmemizin üzerinden inişsiz sürekli çıkışın olduğu tam 6 yıl geçti. Eşim öğretmenlikten vazgeçti, ben aldığım tüm diplomalardan. Bu 6 yılda öle bir hırsla çalışmışız ki borç da bitti, evimiz de oldu, arabamızda, iş yerlerimizde...
Kısaca bu şekilde geçen ciddi bir aşk hikayesi bizimkisi. Parasızlıktan ve umutsuzluklardan inançla kurtulan 2 insanın son 6 yılı.
Eminim bu kadar zor olmasa da evlenmemek için zorluklara sığınan çok insan var aramızda. Onlara diyorum ki; Birbirini gerçekten seven 2 insanın inancıyla galip gelemeyeceği bir savaş yok! Herkese hedeflerinde mutlu sonlar diliyorum.

istanbul
hosting