|
11 Temmuz 2014, Cuma
saat: 04:42
... Yol karanlık, gece ıssız ve soğuk bir gece. Nereye gitmeye çalıştığımı biliyorum ve o yolun ortasında öylece duruyorum. Önümü bırak, burnumun dibini göremiyorum. Sadece ezbere bildiğim üç beş adımlık mesafelere gidip çarpıp yine aynı yola düşüyorum. Aydınlık yok değil, umut var ama çaba yok çaba anlıyor musun? Onca zaman neyi kovaladım neyi kandırdım kendimi hiç bilmiyorum bu karanlık elbet geçer ama ya sonrası? Dibe çökmüşlük bu kadar uzun sürer mi? Sanırım benim sandığımdan çok kırılmış kalbim, gururum. Kolay değildi elbet üzerinden onca zaman geçti halen aklımda acabalar falan filanlar... Değer mi peki? Yaptıklarına rağmen değer mi? Hani nerede o yada bir başkası? "Aldat!" derdi bana, aldattım mı peki hiç? Çok umurundaydı sanki, zaten ilk sevgilisi tarafından aldatılmıştı bir kere ve onuda benden öğrenmişti, ben aldatsam ona ne olurdu ki? Çok mu koyardı? Güldürme beni! Sonra kendi ne yaptı onun düştüğü duruma düşmedi sanki, o küfrettiği insanın durumuna yani, bir zamanlar ona saydıklarını aslında kendi kendine ta o zamandan saymış olmadı mı? Evet belki kendine bile bunu itiraf edemeyecek kadar korkuyor fakat düştü işte o durumlara. Bana evleneceğini söylüyor, bana evleneceği adamı soruyor, ben neyim, onay makamı mı? Ki bana ne! Yakın görüyor madem, neden aldattı, kandırdı? Üzerinden geçen bunca zaman halen neden yazıyorum aslında biliyor musun? Çünkü bugün ben gidip bir başka insana farklı duygularım ola ola susuyorsam bunun yegane suçlusu olduğu için. Ben, onun sandığından daha çok şey biliyorum bir çok konuda ve kişi hakkında fakat ben artık bunları şu gariban kafamdan çıkartıp atmak istiyorum. Bir çok şeyi yaşanmamış, olmamış hatta bir çok insanı tanımamış olmayı bile istiyorum. Unutmak istiyorum, düşünmek istemiyorum... Karanlıktan çıkabilmem için sanırım ilk başta bu gerek bana. Ya gerçekten bana ne aileler tanıştıysa, çok mu akıllı sence, bir başkası çok mu geniş yoksa? Evleneceğin kız eski sevgilisine evleneceğini söylüyor. Nasıl bir genişliktir bu? Kaç beden gömlek gerektirir? Bilmem ben hiç bir duruma akıl erdiremiyorum artık. Güvendiğim, sevdiğim bir insan bunları yaparak yıllar sonrada halen canını acıta biliyorsa ne mutlu ona. Bazı anlar vardır, yazmak istersin! Hem kimse bilmesin, hemde herkes okusun, bilsin vs... istersin. Şimdi de benim durumum öyle. Onca zamandır kafamı kurcalayan bunun gibi bir çok soru var işte. Yanıt bulduğum zaman kendimi de bir şekilde bulacağımı düşünüyorum. Karanlık bir yoldayım ışığım yok. Birileri ise bilmeden yada bilerek -bilmiyorum- bana halen çukur açıyor, engel koyuyor. Çok şükür demek aslında bunlara. Ya daha beteri olsaydı ama değil mi dostum? | ||
|
|
||