|
12 Temmuz 2014, Cumartesi
saat: 21:06
bir kızı seviyorum. 32 yaşındayım. bugüne dek zamanın ilişkileri yıprattığına şahit oldum. kendi tecrübelerim de bu yöndeydi. o dönemin enerjileri mi hormonal ataklar mı ne dersen de, huzur duyduğum ilişkileri elde edemiyordum. aslında ben bunu da istemiyormuşum onu farkettim. siz ki kendinizi takılıp eğlenen bir kişi ilan edeceksiniz, hızlı yaşayıp türlü ürünleri kabul edeceksiniz ve bu hengamede dilediğinizi elde edeceksiniz. olabilir mi ? evet.. kolay mı ? değil .. tesadüflerin yanımda olmasını sağladığı ve beni gerçekten tamamlayan bu tatlı kızın varlığına nasıl da alışmışım.. İşi nedeniyle aynı şehirde değiliz ama her hafta sonu beraberiz. eski yaşantımı hayal edip başlarda çekinmiştim bu durumdan. acaba yapabilir miydim.. başlarda beni ürküten bu durum zamanla keyfe dönüştü ve hafta içleri beni ürkütmeye başladı. bu bir çeşit bağımlılık mıydı ? yada çalışan diğer tüm dostlarım gibi ben de bir yuva daha doğrusu şirket arayışında mıydım.. bu soruların cevabını bulmak için kesinlikle zamana ihtiyacınız var. zaman bu soruların cevabını bulmamın haricinde benim neyi hissettiğim konusunda da yardımcı oldu. diğer parametreler tercihlerinizi etkileyebilir. eğer bu parametrelerden biri diğer bir kadın değilse zamanın bize yardımcı olması çok kolay. bir ERKEK gibi bir kadına sahip çıkmak ve tüm heyecanları onunla yaşamaya çalışmak ve çift olarak hayata ortak pencereden bakabilmek bana müthiş huzur veriyor. başlarda aşık olmadığım bu tatlı kız bana öyle bir ders verdi ki, aşkın ilk görüşte olacağına inanan ben, geçmişi düşünerek ne ön yargılı bir adammışım diyebiliyorum kendime.. meğersem zaman AŞK'ı size buldurduğu gibi AŞIK da edebiliyormuş... yaz tatili nedeniyle öğretmenlik yapan bu tatlı kız 2 ay benle olamayacak. bu zaman aralığında yeni şeyler öğrenirim umarım. tanrıya sonsuz teşekkürlerimi iletirim. iyi ki benle iyi ki benimlesin... | ||
|
|
||