|
13 Temmuz 2014, Pazar
saat: 03:32
İçinden çıkamıyorum bu karanlığın. Ne yaptığının farkında değil halen ve bu yapılanlar hiç bir zaman karşılıksız kalacağını sanmıyorum. Kin, nefret değil içimde ki neyin karşılığını aldığımın merakı sadece ve bunun cevabını kimse bilmiyor gerçekten bilmiyor. Öyle ya matematikte bile yok mudur çözümsüz sorular ki bir insan denilen varlıkların bir kaç soruya cevap bulamaması yadırganmamalı bence... Benim kaybım çok fazla ve kaybı olmadığından ne demek istediğimi ne hissettiğimi bilemez... Ve bir takım acılar vardır ki tarifi çok güç... Ölse belki bu kadar uzamazdı çıkışım ama bir insanın bir insana yapılanlar. Tarifi mümkün değil bu acının... Gençliğe dönelim ! | ||
|
|
||