|
15 Temmuz 2014, Salı
saat: 00:19
uzun zamandır bir şey yazamıyorum. buraya karaladığım ıvır zıvırı adam yerine koymuyorum tabi. ki buraya bile yazarken, ister türkçe ister fransızca, sözcüklerin altına anlam sıkıştırmaktan yazınsal bir keyf alıyorum. bunun kolay bir uğraş olmadığını teslim edersiniz. dolayısıyla her yazdığım günce nobel edebiyat ödülüne değer sayılmaz; hatta çoğu, kocaman ve büyümeyen bir erkek çocuğunun elinden çıkma gibi durur (çoğunun altındaki anlam işte bu bitmek bilmez ergenlikten ötesi değildir). benim dediğim, daha doğrusu demek istediğim bir esin kaynağımın olmaması. yalnızlıktan başka acım bile yok hayatta. böyle bir tekdüzelik içinde debeleniyorum ancak. ha bir de bundan sıkılmamı sayabiliriz belki. bu arada yiğidin hakkı: hakan günday okuyorum birkaç romandır. her birinin sonunda da sövüyorum, niye bir 500 sayfa daha yazmadın diye. yağ gibi gidiyor. bir başlamışım bir bitirmiş. nasıl kıskanıyorum yeteneğini.. biri bir konu atsa da ortaya tartışa tartışa geliştirip yazsak.. fuck my life !! | ||
|
|
||