18 Temmuz 2014, Perşembe
saat: 00:10


ucunu bir yere bağlayamadığım iplerle doludur geçmişim.
Başları sıkıca bağlı ama uçları yerlerde sürünen.
Küçüklüğümden kalmış olan bir inancın eseridir bu ipler.
Her olay, bir diğerinin sebebidir mantığının sonucudur.
Ama çoğu da boşluktadır bağlayamadığımdan.

Bugün birini bağladığımdan seviniyorum. Yıllar önce yaşadığım bir ayrılığın nedenini sorgularken kendimi kaybettiğimi hatırlıyorum.
Şimdi o ayrılığın bin katı ağırı sırtımda. Yüküm ağır ama taşıyabiliyorum. Çünkü biliyorum ki başkalarına yardımcı olmam gerekiyor. Bu ayrılığı ilk defa yaşayanın yanında olmam gerekiyor.



istanbul
hosting