18 Temmuz 2014, Cuma
saat: 01:14


Herkes bir şekilde bu dünyaya gelir.

Olasılık bir: Biz ne ana rahminde yumurta ne baba taşağında spermdik. bunların ikisi ayrı ayrı sadece güneş ve ay gibiydi.. ne zaman üst üste geldi, dengeler değişti, bir anlam kazandı bana yol açıldı..

Olasılık iki: Eve sarhoş gelen babanın taşağında haftalardır gezen bi su zerresiydim. Binlerce kilometre yapmış, terden nemden buruşmuş iki lop götün arasında bir torbada, sarsıntıdan ve alkolden önümü göremez haldeydim -ki görmeye yarar bir organım da yoktu amma o derece alkollüydüm- bir şeyler gördüğünü hayal eden, kafası güzel bir su damlasıyım sadece. Baba taşşağından ana rahmine yol aldıktan sonra yuvam sızdı. Bense yola çıktım. Atalarımdan öğrendiğim gibi en diplere hızlı hızlı.. öğrenecek başka şey de yoktu zaten. Sonunda beklenen olur ve herkes bununla ilgili en az bir belgesel izlemiştir. Kazanan bendim. işte orda.. ilk başrol. Zaten sonrasında başka rol olmadığına da inandırdılar.

Babam kendine verilen iç güdüsel zevk priminin mayışmışlığıyla annemi peçete gibi kenarda bırakıp yatmıştı.. Sanırım ben böyle oldum.. Bir parça pişmanlık gibi hissediyorum kendimi..

O gece olanlar hakkında zerre bi şeyler hatırlamıyorum. Sadece içgüdülerim. İlla ki en azından bu içme güdüsü, bu yokoluşa sempati, boşvermişlik bi yerden bir parça proteinle taşınmıştır. He babamı tanımadım mı.. Evet illa ki.. Çok kafa yormak istemedim belki de.

bence sadece iki olasılık var ve ikincisini daha çok benimsedim.

bugün atam ölmüş olacak tekrar. eski günlerdeki gibi. ben sadece onu anmak istedim. onbir sene olmuş.. her sperm aynı gen kombinasyonunu mu taşır bilemem. o benim kazanmamdan hoşnut olmasa da kazanan ben oldum.. oldum da.. neden bu pişmanlık?! niye hep var içimde.. babam mutlu olsaydı da ben olmasam da olur mu'ydu içimdeki. Yoksa onu mutsuz etmek için mi geldim bu dünyaya. spermlerin bilinçaltı olur mu ki? seçim şansı olsaydı da beni seçmezdi, biliyorum. Biliyorum çünkü kendi söyledi.
Neden bu dünyada olduğumu bir bilebilsem.. seçme şansım olsaydı ben seçer miydim ki bu hayatı? seninle aynı şeyi istiyoduk aslında babacım. sadece bizim dışımızda bişeyler oldu demek ki. şimdi tek diyebildiğim;

bitse de gitsek.

istanbul