25 Temmuz 2014, Cuma
saat: 11:30


Ramazandı yine ve son Cumasıydı ramazanın.. Yarın Arife olacaktı, Pazarsa Bayram.. Olmadı mı oldu tabii ki; ama bizim için değildi o bayram.. Bizim için acı vardı.. Baba acısını tattık biz o ramazanda.. Bu saatlerdi kardeşim aradığında.. Nasıl da sakindim ilk önce.. Sana bir şey olamazdı.. Biz seninle defalarca binmiştik ambülansa; defalarca gitmiştik aciline hastanenin..
İkinci telefonda paniklemiştim.. Kendimi inandırmaya çalışmıştım yol boyunca.. Yoktur bir sorun.. İyidir.. diyerek.. Yolları şaşırmıştım.. Nasıl gideceğimi bilememiştim.. Oysa vardığımda acilin kapısına; annemle kardeşimi kırmızı yazan o odanın kapısında buldum.. Annem çırpınıyordu; kardeşimin gözleri kan çanağı ama metanetli, güçlü.. Odadan çıkarken görmüştüm seni.. Sen değildin sanki. Nefes alman için dua etmiştim yoğun bakıma götürürlerken seni.. Bende yatış işlemlerini yaptırmıştım. Kırmızı odadan seni çıkartırlarken yanında çıkan o hemşire kızın bakışları hala aklımda.. Anlayamamıştım babacım.. O bakışlarda ki hüznü anlayamamıştım.. Benim hep umudum vardı yanına çıkana kadar.. Bu bayram buradayız demiştim.. Sen yoğun bakım ünitesinde yatacaktın.. Belki yine elini öpemeyecektik ama sen yoğun bakımda olacaktın.. Nefes alacaktın.. Ta ki yoğun bakım odasının kapısında ki doktor belirip; senin adını söyleyene kadar.. Kardeşimle ikimizde koştuk iyi haber almak umuduyla.. "Maalesef babanızı kaybettik." en son duymayı beklediğimiz şeylerdi.. Duyduk babacım.. 2009; Eylül 18; Ramazan ayının son cuması; Ertesi gün arife, Pazar günü bayramdı.. Ve biz sensiz bir bayram sabahına uyanacaktık.. O sabah yataktan kalmak istemeyecektik hiç birimiz.. Kalktığımızda senin yokluğunla yüzleşecektik yine.. Bayram namazından avucunda Bayram getiren biricik babam olmayacaktı.. Ben küçük kız çocuğun; ellerini tutup öperken; avucunda sıkı sıkı tuttuğun o bayram havalanamayacaktı.. Bayram sevincimiz babamızın ellerinin arasında gelmeyecekti.. Aynı acıyı yaşıyorum; zaman bir çok şeyi değiştirdi hayatımızda.. Mutlu birer evlilik yaptık kardeşim de bende.. Bir evladım oldu dedesinden yoksun.. Ve babacım bugün yine Cuma.. Ve ramazanın son cuması. Pazar arife; Pazartesi Bayram.. Ve babacım her bayram da olduğu gibi.. Bayramı avuçlarından havalanmadıkça bayram tadında olmuyor.. Küçük kızına getirdiğin gibi torununa da bayramı getirseydin keşke Babacım.. Avuçlarından havalanınca daha tatlı olurdu eminim onun içinde.. Seni her gün, her saat, her dakika, her an çok özlüyoruz.. Hele birde bu özel günlerde bilsen özlemini dağlanıyor; katlanıyor.. Ellerinden öpesim var babacım; avuçlarından bayramı havalandırasım var..

Yüreğim kanatlanıyor hasretinle.. Seni çok çook çook çok özlüyorum.. Ve babacım çok ama çoook çoook seviyorum..

Bayramın Kutlu Olsun..

istanbul
hosting