|
28 Temmuz 2014, Pazartesi
saat: 02:12
Hic bir yere ait olamamak ve sürekli yer değiştirmek. Tonlarca insan tanımak ama hic birine tutanamamak. Evet, ben de zaman zaman insan oldugumu hatırlıyorum ve bu yalnizligimdan, kimseye bağlı olamamaktan dolayı söylenip duruyorum iste. Önümden yüzlerce hatta binlerce hayat akıp geçerken, ben soğuk sandığım ama en son kac zaman once yudum aldığımı anımsayamadigim biramdan bir yudum iciyorum. Kac derece oldugu umrumda degil. Icim o kadar yanıyor ki içtiğim hersey asiri soğuk geliyor. Karnım da acikti bir yandan. Ben ne yiyeceğime karar verene kadar ve kararımı uygulayana kadar, muhtemelen günesin ilk ışını arsiz bir sekilde selam verecek bana ve ben bu sefer kahvaltımı nerde yapayım diye düşüneceğim. Hayatımdaki herseyi o kadar sorgular oldum ki, artık sorgularimi da sorgular oldum. | ||
|
|
||