01 Ağustos 2014, Cuma
saat: 10:09


Uzun zamandır okurken kendimi kaybettiğim,içinde yaşıyor gibi hissettiğim bir kitap okumamıştım.Bu aralar John Fowles- Büyücü'yü okuyorum, o nasıl bir kurgudur, heyecandan bulduğum her fırsatta kitap elimde 680 sayfanın 620sini birkaç günde bitirdim.Bugün bitircem ve tüm sır ortaya çıkcak inşallah

Böyle güzel kitapların bitmesi acı veriyor bana, sevdiğim alıştığım birinden ayrılmak gibi

Son zamanlarda çok duygusalım, her şeye gözlerim doluyor.Geçen gün TVde yanan otobüsle ilgili haberi izlerken hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım,mutlu bir şey izlerken de ağlıyorum, üzücü bir şey izlerken
de.Hormonlarımla mı ilgisi sadece anlamıyorum.

İst.'da kimse yok hala, rutinde 1 saat 20 dkda falan geldiğim yolu iki gündür 15 dkda alıyorum.Ne harikaymış.Hayatı ne kadar kolaylaştırıyor, yorulmuyorum yollarda. Haftaya herkes dönünce yine başlarız adım adım ilerlemeye trafikte.Neyse şimdiden canımı sıkmayayım böyle şeylerle daha haftasonu var arada

istanbul
hosting