01 Ağustos 2014, Cuma
saat: 22:21


Bunu yaparak kendimizle ebedi barışı sağlayacağız dedi arkadaş, söylerken sesi titredi.
Bense biraz korkuyorum, bunu hep gizli yaptığım için; özgürce bağırabilecek olmaktan korkuyorum. Bağırmaktan hep korktum ama çok bağırdım dostlar, artık susuyorum. Bazen yollarda bağırıyorum, yola hiç bakmadan pencereden kafamı uzatıp bütün gücümle bağırıyorum, kızıl topraklara bakıyorum ve bağırıyorum. Yolculuğumu o kadar zevkli yapıyor ki; yanımdan araçlar geçiyor deli diyorlar bana. Arkadaşta deli diyor, yola baksana! ona da bağıra bağıra gülümsüyorum. Bu benim idraksız mutluluğum diyorum...

Aksaray'a vardık dostlar. Şimdi burada Yakup Kadri'nin yabanı gibiyim, o bana göre daha gerçekçi ama bende korkuyorum dostlar. Ben zaten hep korktum, yıllar önce üniversite yıllarımda da çok korktum. Birilerinin beni kandırıp molotof kokteyli yaptırdığı günlerde bilmiyordum ki kokteyl sadece molotofta olmuyor, içilebiliyor da... Şimdi içebiliyorum ama artık kafamın arkasında saçlarım beyazlamış. Arkadaş sen yaşlanıyorsun diyor!.. Hazzı ve hissetmeyi bilmeden yıllarımız geçti bilmiyor!..

Hayallerimiz minimalist olsada yolumuz uzun dedim arkadaşa, balkon kapısının köşesine çökerek dışarı baktı, sustu... Sonra, ruhumuzun çöküşüne inat çıkacağız dedi, her metrede, her adımda bütün olanlara küfr'ederek çıkacağız!.. Yaşasaydın çökmezdin dedim içimden...

Düşünmek başlamaktır sözünü çok seviyorum, fakat hayatımda hep başladıktan sonra düşündüm ve bugünlerde öyle olacak sanırım. Yaptıklarımı sonradan düşündüğümde dilerim ki yine pişmanlık denizimde boğulmam...














istanbul
hosting