04 Ağustos 2014, Pazartesi
saat: 23:09


normalleştirmeye çalıştığımız her şeyin anormal oluşunu kabul edişimiz bugün gene bambaşka kapılar açtı zihnimde. sürekli bu tip şeyleri fark edip, daha önce hiç fark etmemişim gibi yapıyorum, öylelikle zaman geçiyor.
*
yeni doğmuş bikaç köpek yavrusuna ağladım bol bol. çünkü yürüyemiyorlardı. çünkü götleri kocaman, karınları şişti.
*
orta pişmiş bir hamburgeri mideme indirdim. yanında gereksiz soğuklukta bir şarapla. sonra bir şeyler daha içtim. sonra bir şeyler daha.
*
bugün ankara bir günlüğüne ekime gitti. pencerelerin önüne kırlent koyuyorum anneanne gibi. çok güzel esiyor, soğuk. optimum pencere, kırlent ilişkisini tecrübeyle sabitledim.
*
hastaneden çıkarken, "b. hanım size bir taksi çağıralım mı?" dediler, "yok" dedim "yürüyeceğim." teşekkür de ettim tabii ki. "taa burdan mı eve?" dedi, meraklı olan pembe önlük, bi şey demedim. sonra yağmur yağdı, ve ben çok ıslandım. sigara içmek istedim. içemeyeceğimi anladım. taksi geçti, elimi kaldırdım, durmadı. sonra daha çok ıslandım. sonra sigara yaktım. ayak parmaklarım çamur oldu. bi kere "çok" ıslandıktan sonra, daha fazla ıslanmanın hiçbi zararı olamayacağını fark ettim. ıslanmanın plastik deformasyonu.
*
nefes alan birine sarılmak istemek istiyorum.


istanbul
hosting