10 Ağustos 2014, Pazar
saat: 02:28


Fear is the mind-killer.

Evet işte öyleymiş gerçekten de.

Korktuğun zaman bir şey yapamıyorsun.

Kalıyorsun öyle.

Ve ben korkmayı yaşamak sanmışım.

Onunlayken bile.

Kendimleyken bile...

"S. asfalta çıkma oğlum bir şey olur."

"S. betonda top oynama çocuğum dizinin üstüne düşersin."

"S. okuldayken çok terleme hasta olursun."

"S. fazla kahve içme uyuyamazsın."

Evet, S., benim.

3 yaşında aşırı ateşten neredeyse ölüp giden,

6 yaşında başına salıncak çarpıp kafama 10dan fazla dikiş yiyen,

8 yaşında şehir şebekesinden elektrik yiyen,

11 yaşında arkadan içeriye dalan arabada neredeyse omurundan

sakatlanacak

kişi olan ben,

Nefes alıp veriyorum.

Biyolojik olarak yaşıyorum ama,

Korkuyorum.

Yaşayamıyorum.

Annem gibiyim, bana o tohumları eken annem gibi.

"S.'ya bişi olmasın."

"S. hep iyi olsun."

"S. benden uzak olsa da keyifli olsun."

Resmen iyi olmamasından korkuyorum.

****

İnsan en nefret ettiği şeye benzermiş derler ya.

Babamın kabız laflarını, annemin de bu huyunu almışım.

İkisinden de ayrı ayrı hoşlanmam.

Ayrı bir nefret sebebimdir.

Ama bak işte?

Nerelerdesin?

Aha işte o iki insanın tam ortalaması oldun başka bir şey değil ki?

Nerede senin ruhun, yaşanmışlıkların?

Yaşanmışlığın yok ki bi kere!

Ruhun da anca bu kadar olmuş,

Eh bari ona da şükür diyor insan.

O yüzden onlardan nefret etme, en sonunda ona benzeyen al işte sen

oldun.

****

Git kendini değiştir.

Hiç bir şeyden de nefret etme.

Ne anandan ne babandan ne de onları onlar yapan,

Gıcık olduğun, onların "değer" seninse "çöp" dediğin şeylerden de.

Korkma demeyeceğim kendime kork.

Tir tir titre.

Zıbar hatta.

Yere düşüp bacağımı yarıcam diye kork.

O kadar kork ki git betonda o topu oyna.

Korktuğun şeyin başına gelmesi için resmen üstüne git.

Yaşa işte!

Beynin kıtsa kitap oku!

Vücudun güçsüzse spor yap!

Paran yoksa işe gir!

Bu kadar da basit.

Hiç kendini oyalama,

Ne de sana bazı şeylerde inanan insanların vaktini çalma.

Göster ki senin vaktin değerli.

Vakit eğer elindeki tek nakitse insanın,

O zaman en zengin olmaya bak,

Ve yaşa!

****

Elimi trabzanlara mikrop kapmayayım diye dokundurtmayan bir zihniyetin

23 yıl zorunlu üyesi olmuşsun.

Demesi kolay,

Ahkamı kesmesi,

Buradan klavye delikanlılığı kolay.

Zor olansa aha şu an götünle ezdiğin o sandalyenden kalkabilmek.

Öyle planlı,

Öyle zeki olabilmek ki,

Yarın o kaçıracağın fırsatın,

Bir daha yaşanmaması için şu saniyeden tadilat işlemine başlamak.

Yapman gereken bu beyefendi.

Soğukkanlı olman lazım.

O da yine korkuya geliyor ne yazık ki.

O korku da özgüvenini yok ediyor.

****

Bana dediği gibi...

Oradan asmak kesmek kolay, bekara karı boşatmak kolaydır derler,

Aynı durumdayım şu an.

Çok sevdiğim annemi önüme alamam.

Ama bir yandan da onun cenderesi altında da yaşayamam.

Ya çok zeki ve kurnaz olucam ki önüme almadan o cendereyi yıkıcam,

Ya çok sünepe bir şekilde o cenderede daha da ezilcem,

Ya da çok acımasız olup önüme alıp gidicem.

3 seçenek,

Bakalım hangisi olacak, ama her tarafta da bir değişim olacağı kesin.

Şu an bi otobüs bileti için bile annemi önüme almam gerekmesi bir ayrı

acı.

Onunla gitmeden konuşamamak bir başka acı,

Kendimi yetersizliklerimle bulmam ve en kötüsü de bu yetersizliklerimi

ortadan kaldıracak hiç bir ortama sahip olamamam,

O da zaten apayrı bir acı.

Bir şeyler olacak ama.

Şu ilerideki günlerde tadilat var.

Yoksa ben mutlu olamayacağım.

Ve ben depresif biri değilim.




istanbul
hosting