|
11 Ağustos 2014, Pazartesi
saat: 11:17
15.04.2003 tarihli bir raporumda şöyle buyurmuşum: "Bir gün tekrar karşıma çıkarsan, bunun çok özel olmasını diliyorum. Beni yıkacak, paramparça edecek bir görüşme olsa bile..." Keşke o rapor olayı hiç olmasaydı. Keşke o yoldan karşıya hiç geçmeseydim. Keşke hiç mezun olmasaydım. Keşke askere gitmeye karar vermeseydim diye saymaya başlasam sonu gelmez. Böyle mi olması gerekiyordu? "Will You Send Me An Angel" ayini düzenlerken Burçin'in summon olması bir işaret miydi? Böylece ben, yine aynı ben olarak, yine ve yeniden bir fırsat daha mı tepmiş mi oluyordum? Varoluşçuluğa sığınmam acımı biraz hafifletir miydi? "Bebeksi ifaden kadınsı bir ifadeye kaymış, hala çok güzelsin, ve aslında artık çok daha güzelsin..." diyebilseydim zamanın akışında bir kırılma olur muydu? Tarihe bakınca, 5 günlük bir sapma ile tam 1 yıl sonra gerçekleşmiş bu olay. Tam olarak 20.04.2004 tarihinde... Bu raporun ardından 27.05.2003 tarihinde: "Hala kendimi toplayamadım. Geceler, gündüzler, rüyalar, kelleler. Hepsi karıştı artık..." Ve 28.05.2003 tarihinde: "Rüyamda Burçin’i gördüm. Seviyeli, güzel bir ortam vardı, ki bu ne demekse artık. Delirmek üzere miyim ki acaba?" Girdileri dikkatimi çekiyor. Tekrarlanması ihtimali yok. 10 seneyi aşmış durumdayız. Ki zaten o köprünün altından çok sular aktı. Daha güzel pişlantılar oluşturdum, pişmanlık saplantısı gibi bir şey yani... O dönem, çözüm yine Engin'den geldi: You have received a message! Hayatınızın bir döneminde çok fazla bağlandığınız birisini hayatınızdan çıkarmanın yolları: 1) Yaşadığı yere yakın oturun, iletişime geçmeye çalışın ve reddedilin... 2) Birinci maddeyi uygulayın. Yok, bu çoktan geçti aslında. Şöyle bir geçmişe bakayım dedim sadece günce... Yaza yaza ferahlarım belki... | ||
|
|
||