|
15 Ağustos 2014, Cuma
saat: 00:48
"Sen böyle devam edersen, yakında intihar edersin." Eski bir arkadaşla sohbet ediyorduk bugün. Hatta gece de diyebiliriz buna. Hoş aynı günün gecesi olduğu için, ilk söylediğim de doğru sayılır. Evet, dedim ben de. Sırf merak ettiğim için sonrasında ne olduğunu, intihar edebilirim. Buralarda aldığım keyifsizlikten ötürü yapmam ama dedim. Sanırım ben de inanmadım bu duruma. Acısız ölümler her zaman ilgilimi çekmiştir. Veya geri dönüşü olmayanlar. Çok yüksek bir binadan atlamak mesela. Aşağı düşene kadar geçen zamanda hissettiklerin. Neyse, ben bir atlayıp geleyim demeden, kapatayım bu bahsi. Israrla daha fazla insanla görüşmen lazım diyor. Bir de farklı şeyler yapman lazım dedi. Dörtbin metreden atlayanlar varmış. Yanında bir de koruyucu veriyorlarmış. Bir an gidip o hissi yaşasam mı diye düşündüm ama düşünmesi bile üşendirdi. Kadınlardan iyice soğudum zaten. Elbette erkeklere yönemliyorum. O seviyeye gelmem için en az üç tane bölüm sonu canavarı kesmem lazım. Beni değiştirecek, tekrar sekiz saniyeden fazla gülümsememi sağlayacak bir şey var. Ne olduğu konusunda cevapsız olsam bile görünce "heh işte bu!" diye haykıracağım bir şey bu. İçmeye zaten durmadan devam ediyorum. İşler de bir şekilde yürüyor. Ya da ben yürüdüğünü sanıyorum. Yalnızlığım da aynı şekilde. Hangi ortama girsem sıkılıyorum. Özetle; boktan hayatımda aynı renkte devam ederken, zaman geçiyor işte. Kış gelsin istiyorum ısrarla. Kışları üşümeyi sevmiyorum ama yine de gelsin işte. Isınmak, serinlemekten çok daha kolay geliyor. Boğazlı kazağımı ve hırkamı özledim. Sırf canım sıkılıyor diye, sigarayı saat başı bir taneye düşürdüm. Saatte beş tane içiyordum. Neyse, uyumamaya gidiyorum ben. | ||
|
|
||