|
17 Ağustos 2014, Pazar
saat: 22:47
Efkar geldi be günce. Bütün gün kimseyle tek kelime konuşmadım. Çekildim kabuğuma. Neyse sonra akşam yemeğine indim. Tek başıma yediğim için, canım sıkılmasın, aktivite olsun, eğlence olsun diye himym'ın son bölümünü izledim, ağlamaktan helak oldum be. Sonra yakındaki cafeye gittim. Manzara güzel, hava tertemiz ve serin, çayım, kitabım, purom.. Tam keyfe geliyordum ki, yağmur başladı. Kalktım. Yürürken manzarası harika olan başka bir yer buldum, ağaçlar yağmurdan korur diye düşündüm, banka oturdum, korumadı. Islandım baya. Olsun. Erimiyoruz sonuçta. Kulağımda müziğim, oturdum orda baya. Canım odaya dönmek istemedi çünkü. Kendimi çok yalnız hissettiğim anlardan birindeyiz yine günce. Şurda karşımda adam varmış gibi sana yazışım da bunun ispatı zaten. Aynı anda hem çok kırgınım, hem çok öfkeliyim, hem de çok bıkkınım. Bütün gücümle hep koşuyorum da hiç ilerlemiyorum sanki. Hepsi himym'ın yüzünden oldu. Deli gibi yağmur yağıyor. O zaman şu oteldeki son günlerimin tadını çıkarmaya çalışcam, jakuziyi doldurcam ve gece bitcek ve yarın iş var. O üstadın yüzünü görmek istemiyorum. | ||
|
|
||