19 Ağustos 2014, Salı
saat: 02:19


Gümbür gümbür birşeyler çalıp duruyordu. Sadece gürültü olduğunu anımsıyorum. Çok sıcaktı. Çok boştu aslında. Ama yine de oradaydım. Sıcaktı ya hani, buz gibi biramdan avucuma doldurdum ve saçlarımı sürerek serinlemeye çalıştım. İşe yaramadı ama kafam başka bir güzel oldu!

Etrafımda mutlu insanlar vardı. Eğleniyorlardı ve hoşuma gidiyordu onların eğlenmesi. Benim durduğum köşenin tam tersinde aynı benim gibi yalnız bir kadın yoktu. O sadece, bu durumun olmasını isteyen adamların yazdığı filmlerde olurdu.

Saat kaçtı hatırlamıyorum. Bir de ayakkabım bana ihanet etti. Sol ayağımın serçe parmağı ile sorunları varmış. Kalorifer borusuna vurmanın verdiği acı kadar olmasa da onca zamandır ayağımda olduğu halde, sanki ilk gün vuruşu yaptı bana. Belli, o da benden sıkıldı. Bir süre daha içtikten sonra, ağrıyı hissetmemeye başladım. Gözlerimi kapattım bir saniyeliğine. Tekrar açtığımda, karanlık odamda bakıyordum etrafa. Acaba ben hiç çıkmamışmıydım diye sordum kendime. Sonra sol elimle ayak parmağımı kontrol ettim. Acıdı. Belki dedim, ayakkabım ihanet etmedi, sadece kalorifer borusuydu.

Ertesi gün de sıcaktı. Artık hep sıcak. Etrafa bakınıp duruyordum. Zaten huysuz ve keyifsizim. Yapmak zorunda olduğum bir kaç şeyi yaptım. Sonra bir kadınla konuştum. Evliymiş! Tam ben yanına geliyorum diyecektim ki o benden hızlı oldu ve yanıma gel dedi. Ben de çok ucuza sattım kendimi ve hemen tamam dedim. Buluştuk. O bira içti, ben de soğuk başka birşey. Alkolsüz. Denize çok yakındık. Çok az esiyordu. Her rüzgar estiğinde susturuyordum onu ve rüzgarın tenime dokunuşundan zevk almaya çalışıyordum. Rüzgar bana dokundukça, ben de kadına dokunmak istedim. Sıkıldım dedim. Hadi kalkalım, sahilde yürüyelim dedi. Gülümsedim içime. İşleyiş tersten gidiyordu. O daha çok istiyordu bu sefer, ben de yorulmuyordum.

Sırtını bedenime yaslamış, elimle de göbeğindeki piercing ile oynarken sordum; Ne yapıyorsun sen böyle?
Keyif alıyorum dedi. Yine gülümsedim. Bu sefer dışıma. Aslında sen o kadar karamsar ve depresif bir adam değilsin dedi. Hatta oldukça da komiksin diye ekledi. Bilmem dedim.

Seninle bu gece yatmayacağım. Ama benimle öpüşeceksin dedim. Asla dedi. Ben sınırlarımı bilirim diye de tamamladı. Benimle böyle bir haldesin ve sınırlarını biliyorsun dedim. Baktı, gözlerini kaçırdı, bakma bana öyle dedi ve sustu.

Gece iki gibiydi. Rüzgar artık tamamen teslim almıştı bedenlerimizi ve o üşüyordu. Sarılmam da yetmiyordu artık. Kalkalım dedim ve kalktık. Yürüdük bir süre daha. Ayakkabım benim tarafımdaydı bu sefer. Fazla ileri gitmeyeceksen, bana gidelim dedi. Nereye kadar gideceğimi biliyordu zaten ve bu ona göre fazlaydı. Tamam dedim.

Kocasından bahsetmişti gece boyunca. Daha çok ben sormuştum. Uzun bir süre önce bu şehre gelmiş, ayda bir iki kere görüşüyorlarmış. Ben hep istediğimi yapıyorum ve o da beni seviyor ve beni kaybetmemek için sesini çıkartmıyor dedi. Ya yalan söylüyordu, ya da gerçekten böyle bir hayatı vardı. Ama umrumda değildi. Sadece kendimi onun yerine bir kaç saniyeliğine koyduğumda, anlayamıyordum; neden böyle bir hayatı yaşıyor diye. O bir kaç saniye geçtikten sonra, benim bir hayatımın olmadığını anımsadım. En azından bir hayatı vardı yaşadığı veya yaşadığını sandığı.

Acaba evinde kocası bizi mi bekliyor? Biz evindeyken oraya gelir mi? Gerçekten evli mi? Bunun gibi bir kaç soru daha aklıma geldi, arabasına doğru yürürken. Şöyle bir baktım karanlık denize doğru ve en fazla ölürüm dedim ve tuttum elinden.

Arabasına bindik. Sevmem aslında kadınların araba kullanmasını. Pek beceremiyorlar. Onu da umursamadım. Çok yavaş gidiyorsun dedim ve gaza gelip, gaza bastı.

Otoparkta aracı yanaştırdı. Karanlık ve sessizdi. Yüksek sele konuşuyordu. Ben rahatsız oldum, o olmadı. Sonra ben de olmadım. Çıktık evine. Gezdirdi usulen. Kahve istedim, yaptı hemen. Balkona çıktık. Balkon konuşmalarını severim dedim. O an aklıma başka balkon konuşması yapan insanlar! da gelmemişti. Oturdu yanıma. Uzattık ayaklarımızı. Konuştuk sürekli, arada dokundum tenine. Sürekli üzerime, bilhassa omzuma yaslanıp durdu. Bütün kadınlar sevmiştir omzumu. Rahat olduğunu söylerler, ya da kandırırlar beni. Saat dördü geçmişti artık. Bu sefer ben üşüdüm dedim ve içeri geçtik. Uzandık salondaki kanepeye. Sokuldu iyice. Belime sarıldı ve kapattı gözlerini. Boynuna ufak bir öpücük kondurdum. Biraz huysuzlandı ama çok da rahatsız olmadı. Baktım yine uzun uzun. Bakma bana öyle dedi, sayısını unutmuştum artık. Ben her kadına böyle bakabilirim, diyemedim. Özel hissetmesini istedim.

Sırtı üstü uzandı. Yanındaydım hala. Nefeslerimizin karışabileceği kadar yakındım. Bir kere seni öpeceğim dedim. Olmaz demedi. Kapattı gözlerini. Bekliyordu korkuyla. Yanlış bir şey yaptığının farkındaydı. Gece boyunca bana anlattığı bütün hikayenin doğru olduğunu o an anladım. Ama bir kere rüzgar tenime dokunmuştu. Geri dönemezdim. Dönmek de istemezdim aslında.

İyice yaklaştım. Ufacık bir öpücüktü aslında. Ardından o başladı. Saatlerce, hiç durmadı nerdeyse. Sabahın ilk ışığının vurması ile dudaklarındaki morlukları gördüm. Öpüştük, dokunduk, hissettik ama birlikte olmadım. İşin bu kısmına gelip de diğerinin olmaması. Aslında ona ilk dokunduğum zamanla, bu zaman arasında olan her şeyin değeri aynıdır. Onun bedeninde dans etmem ile içine girmem arasında büyük farklar yok. Daha fazla zevk var.

İnsanlar hayata başlamıştı artık. Şehir uyanmıştı. Bırak beni arabama kadar dedim. Artık ben gideyim.

Balkonda konuşurken bir ara, ilk tanıdığım insanları ne kadar seversem, o kadar kötü insan olduklarını anlarım demişti. Ne kadar kötü olabilirim ki daha dedim. Sen aramadığın sürece seni aramayacak bir adamım ben. Muhtemelen sen arasan da bir daha seninle görüşmeyeceğim. Normal şartlarda bu kötü bir durum olsa da senin için iyi olacak. Seni bir daha görmek istersem eğer, bu senin için kötü olur. Şansına öyle bir adam değilim, dedim.

Apartmadan çıktıktan bir kaç dakika sonra arabamın yanıdaydık. Oraya ilk geldiğimce park yeri bulamamışken, şimdi benim gibi yalnız halde, beni bekler bir şekilde gördüm arabamı. Yanaştırdı arabasını ve ufak bir öpücükle, iyi bak kendine dedim. Sadece gülümsedi.



istanbul
hosting