|
24 Ağustos 2014, Pazar
saat: 11:09
Hiç tanımadığın bir adamla uyandın yine sabaha. Ben ise alkolün bana vermiş olduğu sonsuz güç ile sadece uyudum. Belki hala uyuyorsun.Belki hala uyanmadım. Bir kaç gece sonra belki uyanabilirim. Bazı konularda sana hak veriyorum. Bunca zamandır birbirine dürüst olan iki insanın yan yana olmadığı durumlarda, diğerinin ne yaptığını kestirememesi. Ve aklımıza ilk gelen de başka bedenlerde gezme ihtimallerimiz. Eskiden, çok eskiden böyle salak bir adam olduğum zamanlarda, gecelerim hep kabuslu olurdu. Sadece beni salak yapan kadınlar rüyama girerdi ve dereceye aldırış etmeden terden sırılsıklam olup, uyanırdım. İki gecedir, bu yaşadığım! hayattan çok daha güzel ve bir o kadar anlamsız rüyalar görüyorum. Rüyalarımda sen yoksun elbette. Hoş, belli bir kadın da yok. Sana tutsak olduğum andan itibaren, hiç bir kadına bak(a)madım. Alışık değilim ben buna. Bir de en sevdiğim; böyle durumlarda karşıma çıkan potansiyel hedeflerin ciddi derecede artması. Onları görmezden geldikçe, onlar daha sinirli oluyor. S*ktir et. Konumuz kadınlar değil bu sefer. "E ben kadın değil miyim?" dersen de, sen kadından çok daha ötesin, sen hayatsın, sen nefessin ve sen, sadece sekiz saniyeden ibaret saatimsim. Koca bir şehir yansın istedim o gece. Oturduğumuz bardaki insanların nefes almaları umrumda değildi. O güzel garsonlara bakarken sen, ben senin gözlerinden başka şeyi göremiyordum. Sen, o garson kızlar yanımızdan her geçtiklerinde bu kız daha güzel diyordun. Ben ise öylesine kafamı çevirip baktığımda, sadece bir kütle görüyordum. Her ayağa kalktığımda seni öpmeden gitmiyordum tuvalete. Bazen sadece seni öpmek için kalkıyordum ve içiri girip çıkıyordum. Konuşacak birikmiş o kadar kelimeleriz varken, kelimenin ortasında susup sol gözünün içinde kaybolduğum anlarda, gözlerini sol omzumun üstünden boşluğa göndermeni ve yarım ağızla konuyu saptırma demelerin. Kafamı çakır yapacak kadar içmiştim aslında. Ve dudaklarım bile daha uyuşmaya başlamamıştı. Her saniyem bilinçli ve hafızamda kalsın diye, bedenim de benim tarafımdaydı. Dayanıyordu. "Bir kaç saniye sonra ben yine lanet hayatımda olacağım. Ve ne yaparsam bu değişmeyecek." diye içimden geçirdim. Hatta sana da söyledim, salak gibi. Zaman geçtikçe, senin gitmen yakınlaştıkça, gidecek olan seni özlemeye başlıyordum. Ve karşımdaki seni unutuyordum. Taksideydik. Sol yanıma yatmıştın. Dikiz aynası olmasaydı, daha da şehvetli öperdin beni. Ahh o elimi o ıslak bedeninde gezdirmem. Yüzün yine hafiften kızarmıştı. Sahilde bir banktaydık. İnsanlar yine gelip geçiyordu. Sen umursuyordun onları, ben ise gereksiz görüyordum. Bir gece önce ben de gereksizdim, başka insanların hayatları için. Şimdi sıra bendeydi sadece. Elimi sol göğsüne daldırdığımda, ben kalbini arıyordum. Sen ise beni arzuluyordun. Ve gittin. bir daha gelmemek üzere. Bir daha yanyana gelmeyeceğimizi umarak. Her hücreme bıraktın kendini. Her yanım sensin. Bunun ne kadar süreceği ve ne zaman bedenimden gideceğin umrumda değil. Sadece her yanım sensin. Ve ben, yıllar sonra ilk kez hayal kurabilirken, senin benden gitmeni arka plana attım. | ||
|
|
||