|
25 Ağustos 2014, Pazartesi
saat: 16:26
Kadının biri ile konuşuyorum son bir kaç saattir. Evli. Geçen gün birlikte olduğum değil. Müşterilerimden birinin sekreteri. Aşırı alımlı. Genelde hatunlara "Sen ne tatlı bişeysin." derim. Ama buna güzelsin diyebilirim. Neyse, buna o gözle bakmıyorum. Evet, ben de şaşırdım. Evli ya hani, ayrılmak istediğini söylüyor bana. Dinliyorum. Çocuğu da var. "Yalnız büyütsem de iyi bakarım ben ona" diyor. Hayattan soğuttum az önce. Bu boktan dünyamı, çok güzel bir şeymiş gibi anlattım. Kıskandı. Belki de ayrılmasına etken olacağım. Benden akıl almaya çalışırsa bu olur. Sadece konuşmaya ihtiyacı var. Herkesin var. İyi dinlerim ben. En pis özelliğim. Hoşuna gider bu kadınların. Kendilerini özel hissettirmeyi beceririm. İşimi de iyi yaparım. Ama bunu ayrı bir özenle yapıyorum. Sanki sanatmış gibi. Bilmiyorum ne olacak bu kadının sonu. Birlikte iş yapalım diyor ara sıra. Kimseyle ortak olmam demiyorum. Hayallerini öldürmüyorum. Bir kaç gece hayal kursun işte. Kötü olmaz onun için. En son karnım acımıştı. O zamandan beri bişey yemedim. İyi yaptım. Bu ara çok yiyorum. Göbeğim yeşilin de etksiyle iyice çıktı. Bir iki hafta az yerim, düzelir. | ||
|
|
||