05 Mart 2026, Perşembe saat: 09:41 Bu sefer hem mental, hemde fiziksel olarak bitmeye yakınım. Henüz 2 gün olmadı güzel kızım kalça çıkığı ameliyatı olalı ama iflas bayrağını çekmek üzere hissediyorum kendimi. Yaralı bir köpekle iş yerinde 1 oda da hem çalışıp hem ona bakmaya çalışıyorum. Kazadan beri günlerdir doğru düzgün uyumadım son 2 gündür zaten ruh gibi dolaşıyorum. bir yandan işler durmuyor diğer yandan luluşum durmuyor odanın içi çiş,kıl,tüy,mama kokuyor hepsini geçtim bu insanların ramazan ayında bu kadar düşüncesiz, duygusuz ve aptal olmalarına tahammül edemiyorum asıl. dün bütün gece rüyalarımda birileri ile kavga ettim gündüz biriken siniri gece rüyalarımda çıkardım sanırım. Biri diyor ki al evine git bak, diğeri ayağında salla bari, çocuğu ezen insan kılıklı şeytan gelmiş çocuğa yavşak naber diyor, diğeri maske takmış odaya gelmiş sanki öldürücü virüs var odada alt tarafı 3 dakika duracaksın gerizekalı.bir Allahın kuluda gelip bakmıyor ne oldu bu çocuğa diye. hepsi ile 4 bir koldan savaşıyorum hiçbirisi umurumda değil aslında en çok üzüldüğüm nokta çocuk hala ayağının üstüne basamıyor :((((( keşke 4 ayağa dönse de gerisini ben hallederim bir şekilde. daha önümüzde böyle geçecek 10 gün var ve sanırım 10 gün sonra luluşumun çıkarttığı elizabeth başlığı ben takacam tabi o zamana kadar yok olup gitmez isem. Bu arada kilo vermeye devam ediyorum hala 15-16 kilo oldu giden kilolarım, giden neşem ... Şunu çok net hissediyorum ki ben çok değiştim son 1 senedir ama geliştiğimi pek söyleyemeyecem :( luluşum uyurken yazıyorum ki kendimi çocuklarını uyutunca işlerini yapan anneler gibi hissediyorum ama Allaha şükür çocuk mocuk yapmamışım. Önümde çok uzun ve zorlu bir yol var güncem bana şans dile ve dua et kızım 4 ayağına basabilsin şu an bütün düşündüğüm ve istediğim o çünkü yoksa bunca eziyet :(((( esmer