14 Ağustos 2026, Cuma
saat: 12:20
Acaba ben gerizekali miyim diye dusunmeden edemiyorum, yoksa sadece icimde kotuluk mu yok? Veya yapilanlari unutuyor muyum? Kafaya mi pek takmiyorum, gamsiz miyim acaba?
UK'e ilk geldigimde (abimin israri ile, dukkanina da guzel bir miktar para koyarak) covid donemi evden kovuldugumu, resmen sokaga atildigimi, paramin geri verilmedigini, Cezayirdeki gibi yuksek bir mevkiyi birakip buraya gelip bana "mutfakta bulasik yikarsin" mualamesi yapildigi falan unuttum mu?
Zamaninda 1 sene Istanbuldalarken kiralarini odedigim halde ben Londraya gelince beni evlerinden kovduklarini unuttum mu?
Ustunden 6 sene gecti, hala kirginim. Ama iyi biri olmama dusuncesi icimde daha cok uzuntuye sebep oluyor. "Siz bana bunu yaptiniz, ben de size bunu yapicam" gibi biri asla olamadim. Asla kotulukle, kinle beslenemedim.
Simdi bana isleri dustu, oyle cok buyuk bir sey degil aslinda, ama benim icin yorucu. 9 gun evlerine gidip kopeklerine bakmami rica ediyorlar, hepsi tekneye tatile gidiyor, benim davet edilmedigim tekne, tamam bakarim dedim.
Birazcik da kopeklere uzuldugumden.. Ben gidip bakmasam annem ben gitmem bakarim demis, kadin hic tatil yapmadi bu sene. Taa Barry'den Broadstairs'e gidicem ama neyse ya, iyilik yap denize at demisler.
Hic bir beklentiye girmeden yapiyorum zaten, veya bir ders vermek-almak niyetim de yok. Bakar misin, bakarim. Ben buyum yani, ne yapabilirim.
Bakmam desem "oh nasil hayir dedim ama!" diye hissetmiycem, daha cok vicdan yapicam cunku.
Bu arada sordum, hem vicdanen hem akil olarak cok guvendigim iki objektif insana sordum. Ikisi de yap siktir et, kotulukle bir yere varilmaz dedi. Ne kadar iyi arkadaslar biriktirmisim onu da gordum.
