03 Ekim 2026, Cumartesi
saat: 17:19
Uzuun uzun yazmaya başlayıp başlayıp sildiğim bir dönem.
çalışma saatlerim çok fazla ve kontrol frik bir dönem geçiriyorum ama bunu kendime stres olarak değil de oyun olarak yapıyorum. o yüzden çalışma saatlerimi efektif hale getiriyorum.
Amelelik falan yapıyorum bazen direkt. imkansızlıklar dahilinde oda temizliği bile yaptığım oldu diyebilirim.
Vücudum artık toparlandı. Bacak kaslarım, omuz ve kollarım falan normal bir insan formuna geri döndü geçen 6-7 aylık çalışmamda. Bir de sosyal olarak tekrar insan içine geri dönmek bana kendimi hatırlattı. Çalışmak istemeyen ben artık 20 oda altı olmayan yerlere kapak atmanın peşine düştüm.
borç harç bu hafta itibarıyla bitti ama tabii ki çalışarak değil. arabayı sattım ve 3-4 yıldır kangrene dönüşen borcumu kapatmış oldum. Tek üzüntüm ilk borsadaki parayı satıp bir kısmını kapatayım dediğimdeki para ile şu an elimdeki kağıtların değeri neredeyse %50 fark ediyor. O zaman bu dediğimi yapmalıymışım kendime kızıyorum bazen aksiyon almakta bu kadar korkak davranınca.
buraya bile yazarken otosansür uyguluyorum. aslında şeffaf olmak istiyorum ama yazacaklarımın ortaya çıkması halinde yaratabileceğim kalp kırıklıklarından endişe ediyorum. bir yaştan sonra insan üzmek istemiyor pek insan. kaybedicekse bile üzmeden kaybetmek istiyor. ve o kayıp sebebi boşboğazlık olmamalı diye düşünüyor insan.
burası da aslında boşboğaz olabileceğim ve hatta belli dönemlerde olmuşluğumun fazlaca olduğu bir yer. o yüzden sırf şu kısmı paylaşmak bile bana ileride hatırlamam gerekenleri hatırlatacaktır.
ya bir de yine yazmamın mümkün olmadığı ama parola olarak tarihe not düşmek zorunda olduğum bir konuda daha var. bavulda 7 milyon lira para var abi böyle bir şey olabilir mi? 7 milyon lira para 2 kişiyle bile zor taşınıyor.
neyseki cigaram hala var ve hayatımdaki tek kırmızı çizgim onun olması. bu konuda ki istikrarıma gerçekten hayret ediyorum.
