29 Ekim 2026, Perşembe
saat: 23:37
Bir gün gerçekten kapanacaksın. Sanki bu süreçler alıştırma süreci gibi.
Günce olmamana alışık değilim.
Sana açıklama yapmak için açmak istemiştim. Ama açılmadın. Sana değil aslında da neyse işte.
Günce kapanacaksan da önceden haber ver yazdıklarımızı alalım, mümkünse tabii.
Bugün 29 ekim. Cumhuriyet bayramımız kutlu olsun.
Bu hafta izinliydim. İki cenaze, iki doğum günü sığdırdım. İzin günlerime.
Benim için çok kalabalık, çok yorucu bir izin oldu. Kendimi düşünmüyorum böyle zamanlarda.
Üç şehire gittim. Ankara ile dört. Bilecik, Bursa, Eskişehir.
Günce rüyalarım bana bir şeyleri haber veriyor gibi ama hayırlı şeyleri değil. Kötü şeylere beni alıştırıyor. Ya da içime hep kötü şeyler doğuyor.
Düşündüklerimi ben mi çekiyorum. Yoksa düşündüklerime kendimi hazırlayım diye bana verilen bir güç mü bu bilmiyorum.
Eskiden de yazardım sonra da oynardım ama uzun zamandır olmuyordu sanki. Çok hoşlanmıyorum ama bu durumlardan. Böyle olunca sanki tüm tahmin ettiklerim doğru gibi geliyor.
Çok döküldüm.
Yarın işe gideceğim ve izinden sonra işe gitmek hiç istemiyorum. Okula gitmeyi de hiç sevmedim, hep sorumluluklarımı yerine getirmek için gittim.
Neyse içini şişirdim. Kendim de şiştim.
